Apocalypsis Revelata n. 0

2. DE EUCHARISTIA SEU SACRA CAENA. -Quod statim post Consecrationem verum Jesu Christi Corpus et verus Sanguis sub Panis et Vini specie, una cum Ipsius Anima et Divinitate, realiter et substantialiter contineantur, Corpus sub specie Panis et Sanguis sub specie Vini, ex vi verborum: at ipsum Corpus sub specie Vini et Sanguis sub specie Panis, ac Anima sub utraque, vi naturalis connexionis et concomitantiae, qua partes Domini Christi inter se copulantur, et Divinitas propter admirabilem ejus cum corpore et anima hypostaticam unionem; ita quod tantundem sub altera specie atque sub utraque contineatur; verbo, quod totus et integer Christus sub Panis specie et sub quavis istius speciei parte, et totus etiam sub Vini specie et hujus partibus existat; quod ideo binae species separentur ac Panis detur Laicis, et Vinum sit Clericis. Quod miscenda sit aqua vino in calice. Quod Laici accipient a Clericis communionem, et quod Clerici seipsos communicent. Quod sit verum Corpus et verus Sanguis Christi post consecrationem in hostiis in particulis consecratis; et quod ideo hostia adoranda sit cum monstratur et circumfertur. Quod mirabilis et singularis illa conversio totius substantiae Panis in Corpus et totius substantiae Vini in Sanguinem dicatur Transsubstantiatio. Quod communicatio sub utraque specie concedi queat sub certis conditionibus a Pontifice. Vocatur Panis supersubstantialis, et Panis Angelorum, quem hi edunt absque velaminibus; vocatur etiam spiritualis cibus; tum antidotum quo liberantur a peccatis.

3. DE MISSIS. -Dicitur Sacrificium Missae, quoniam sacrificium, quo Christus Se obtulit Deo Patri repraesentatur in hoc sub specie Panis et Vini; quod inde sit Sacrificium vere propitiatorium, purum, et non nisi sanctum in eo. Quod si populus non sacramentaliter communicat, sed solus Minister, tunc populus spiritualiter communicet, quia Ministri non pro se tantum, sed pro omnibus fidelibus, qui ad Corpus Christi pertinent, id obeunt. Quod Missae non fieri debeant lingua vulgari, quia magnam continent populi fidelis eruditionem, sed ut Ministri aliquid declarent diebus Dominicis: quod institutum sit, ut quaedam, quae mystica sunt, voce submissa, et quaedam elatiore, pronuntientur; et quod, ut sit majestas tanti sacrificii quod offertur Deo, sint Lumina, Thymiamata, Vestes, et id genus alia. Quod offerendum sit pro Vivorum peccatis, poenis, satisfactionibus, et quibusvis necessitatibus; et pro Defunctis. Quod Missae in honorem Sanctorum sint gratiarum actiones propter quod intercedant dum implorantur.

4. DE PAENITENTIA. -Quod praeter Baptismum sit Sacramentum Paenitentiae, quo lapsis post Baptismum beneficium mortis et meriti Christi applicatur, quare vocatur laboriosus quidam Baptismus. Quod partes Paenitentiae sint Contritio, Confessio, et Satisfactio. Quod Contritio sit donum Dei, et impulsus Spiritus Sancti non adhuc inhabitantis, sed tantum moventis, ita quod sit dispositio. Quod Confessio debeat esse omnium mortalium peccatorum, etiam occultissimorum, ac intentionum: quod peccata quae retinentur non remittantur, at quod illa quae post scrutationem non occurrunt, inclusa sint Confessioni: quod fieri debeat ad minimum semel in anno: -quod peccata absolvenda sint a clavium Ministris, et quod remittantur cum dicunt, "Ego absolvo,"' quod Absolutio sit sicut actus judicis, cum sententia pronuntiatur: quod graviora peccata absolvenda sint ab Episcopis, et adhuc graviora a Pontifice. Satisfactio, quod fiat per poenas satisfactorias a Ministro ex arbitrio pro mensura delicti imponendas: quod cum Poena aeterna etiam Poena temporalis remittatur. Quod Indulgentiarum potestas a Christo relicta sit Ecclesiae, et quod usus illarum maxime salutaris sit.

5. DE JUSTIFICATIONE. -Quod translatio ab eo statu in quo homo nascitur filius Adami in statum gratiae per secundum Adamum Salvatorem, sine Lavacro regenerationis et fidei, seu Baptismo, non fiat. Quod exordium justificationis secundum sit a gratia praeveniente, quae est Vocatio, cum qua homo cooperatur convertendo semet. Quod dispositio fiat per Fidem, cum credit vera esse quae revelata sunt, ad quam libere movetur: tum per Spem, dum credit quod Deus propter Christum propitius sit: et per Charitatem, qua incipit proximum diligere, et odio habere peccatum. Quod Justificatio, quae sequitur, non solum sit peccatorum remissio, sed sanctificatio et interioris hominis renovatio; quod tunc non reputentur justi, sed quod sint justi, justitiam in se recipientes; et quia accipiunt meritum passionis Christi, quod ita inseratur Justificatio per Fidem, Spem et Charitatem. Quod Fides sit humanae salutis initium, fundamentum et radix Justificationis, et quod hoc sit per fidem justificari: et quia nihil eorum quae Justificationem praecedunt, sive fides sive opera, justificationis gratiam promerentur, quod hoc sit justificari gratis, est enim gratia praeveniens: et quod usque homo ex operibus justificetur, et non ex fide tantum: quod justi in levia et venialia peccata cadant, et quod usque sint justi: et quod justi ideo continue laborare debeant per orationes, oblationes, eleemosynas, jejunia, ne cadant, quia renati sunt in spem gloriae, et non in gloriam. Quod Justi, si exciderint justificationis gratia, rursus justificari possint per Paenitentiae sacramentum: quod per quod libet mortale peccatum amittatur gratia, sed non fides; at quod per infidelitatem, quae est recessio a Religione, etiam fides. Quod Opera hominis justificati sint merita, et quod justificati per illa, quae ab illis per Dei gratiam et meritum Christi fiunt, promereantur vitam aeternam. Quod Liberum Arbitrium post Adami peccatum non amissum et exstinctum sit, et quod homo cooperetur assentiendo vocanti Deo, et quod alioquin foret inanimatum corpus. Praedestinationem statuunt, dicendo quod nemo sciat num sit in numero praedestinatorum, et inter illos quos Deus Sibi elegerat, nisi ex speciali revelatione.

6. DE PURGATORIO. -Quod per Justificationem non deleatur omnis reatus poenae temporalis exsolvendae; quod ideo omnes in Purgatorium veniant ut exsolvantur, antequam in Caelum patet aditus. Quod Animae ibi detentae fidelium suffragiis juventur et praecipue per sacrificium Missae; et quod hoc diligenter docendum et praedicandum sit. Tormina ibi describuntur varie, sed sunt inventa, in se figmenta.

7. DE SEPTEM SACRAMENTIS. -Quod Sacramenta septem sint, Baptismus, Confirmatio, Eucharistia, Paenitentia, Extrema Unctio, Ordo et Matrimonium: quod non plura nec pauciora sint: quod unum altero dignius sit: quod contineant gratiam; et quod ex Opere operato per illa conferatur gratia: quod totidem fuerint Sacramenta Antiquae Legis.

De Baptismo, Confirmatione, Eucharistia, et Paenitentia, supra actum est.
De Sacramento Extremae Unctionis: quod sit ex Jacobo, v. 14, 15: quod fiat aegrotis circa finem vitae, unde vocatur Sacramentum Exeuntium: quod si convaluerint, possit iterum applicari: quod fiat per oleum ab Episcopo benedictum, et per haec verba, "Indulgeat tibi Deus quicquid oculorum, sive narium, sive tactus vitio deliquisti." De Sacramento Ordinis: quod septem Ordines sint in Ministerio Sacerdotii, qui differunt dignitate, et vocantur simul Hierarchia Ecclesiastica, quae est sicut castrorum acies ordinata: quod inaugurationes in Ministerium fiant per unctiones, et per translationes Spiritus Sancti in illos. Quod ad ordinationes Episcoporum et Sacerdotum non requiratur saecularis potestas, aut Magistratus consensus aut vocatio aut auctoritas; quod qui ab illis vocatione instituti ad ministerium tantummodo ascendunt, non sint ministri, sed fures et latrones, qui per ostium non ingrediuntur. De Sacramento Matrimonii: quod dispensatio graduum et divortiorum sit Ecclesiae: quod Clerici non contrahent matrimonium: quod omnes illi possint habere castitatis donum, et si quis dicit se non posse, cum tamen voverat, sit anathema, quia Deus id rite petentibus non denegat, et non patitur aliquem supra id quod potest tentari. Quod status virginitatis et caelibatus anteponendus sit statui conjugiali: praeter plura.

8. DE SANCTIS. -Quod Sancti una cum Christo regnantes orationes suas pro hominibus Deo offerant: quod Christus adorandus sit, et quod Sancti invocandi; quod invocatio Sanctorum non sit idololatrica, nec adversetur honori unius Mediatoris Dei et hominum; vocatur Latria: quod imagines Christi, Deiparae Mariae, et Sanctorum, sint venerandae et honorandae; non quod credendum quod in illis Divinitas et virtus sit, sed quod honor, qui illis exhibetur, referatur ad prototypa, quae illae repraesentant; et quod per imagines, quas osculantur, et coram quibus procumbunt ac caput nudant, Christum adorent, et Sanctos venerentur: quod miracula Dei per Sanctos fiant.

9. DE POTESTATE. -Quod Papa Romanus sit{1} Petri Apostoli Successor, et Jesu Christi Vicarius, Caput Ecclesiae et Episcopus universalis; quod sit supra Concilia: quod Illi sint claves aperiendi et claudendi Caelum, ita potestas remittendi et retinendi peccata; quod ideo Illi sicut vitae aeternae Clavigero, terreni simul et caelestis imperii jura sint: quod etiam ab Illo sit talis potestas Episcopis et Sacerdotibus, quia etiam data est reliquis Apostolis, et quod ideo dicantur Ministri clavium. Quod Ecclesiae sit judicare de vero sensu et interpretatione Scripturae Sacrae, et quod qui contraveniunt, poenis ex jure statutis puniendi sint: quod non conveniat ut Laici legant Scripturam Sacram, quoniam sensum ejus non scit nisi Ecclesia; inde Ministri ejus venditant quod illum sciant.
1 sit pro "fit"

{1}Haec sunt ex Conciliis et Bullis, imprimis ex Concilio Tridentino et Bulla Papali confirmante, ubi omnes, qui contra illa quae decreta sunt, quae in genere sunt supra allata, sentiunt, credunt, et faciunt, anathemate condemnant.
@1 Haec pro "X. Haec"$

DOCTRINALIA ECCLESIAE ET RELIGIONIS REFORMATORUM, IN COMPENDIO.
Quoniam in Apocalypsi in Sensu ejus spirituali multum agitur de Reformatis, ideo etiam in ingressu ad Explicationes, aperienda sunt Doctrinalia illorum, et quidem in hoc ordine : -(1.) DE DEO, (2.) DE CHRISTO DOMINO, (3.) DE JUSTIFICATIONE PER FIDEM, ET DE BONIS OPERIBUS, (4.) DE LEGE ET EVANGELIO, (5.) DE PAENITENTIA ET CONFESSIONE, (6.) DE PECCATO ORIGINALI, (7.) DE BAPTISMO, (8.) DE SACRA CAENA, (9.) DE LIBERO ARBITRIO, et (10.) DE ECCLESIA.

1. DE DEO. -De Deo creditur secundum fidem symbolicam Athanasianam, quae, quia in cujusvis manu est, non hic assumitur: quod credatur in Deum Patrem ut Creatorem et Conservatorem, in Deum Filium ut Salvatorem et Redemptorem, et in Spiritum Sanctum ut Illustratorem et Sanctificatorem, etiam notum est.

2. DE CHRISTO DOMINO. -De Persona Christi non docetur similiter ab omnibus Reformatis. A Lutheranis, ita:
Quod Virgo Maria non verum Hominem duntaxat, sed et verum Dei Filium conceperit et genuerit, unde recte Mater Dei appellatur et revera est: quod in Christo duae naturae sint, Divina et Humana, Divina ab aeterno, et Humana in tempore; quod duae illae naturae personaliter unitae sint, ita prorsus ut non sint duo Christi, unus Filius Dei, alter Filius Hominis, sed ut unus et idem sit Filius Dei et Filius Hominis; non quod duae illae naturae in unam substantiam commixtae sint, nec quod una in alteram mutata sit, sed quod utraque natura retineat suas proprietates essentiales, quae quales sunt, etiam describitur: quod unio illarum sit hypostatica, et quod haec sit summa communio, qualis est animae et corporis; quod sic recte dicatur, quod in Christo Deus sit Homo et Homo Deus. Quod non ut nudus Homo tantum pro nobis passus sit, sed talis Homo, cujus Humana natura cum Filio Dei tam arctam ineffabilem unionem et communionem habet, ut cum Eo una facta sit Persona: quod vere Filius Dei pro nobis passus sit, sed usque secundum proprietates Humanae naturae: quod Filius Hominis, per quem intelligitur Christus quoad Humanam naturam, ad dextram Dei realiter exaltatus sit, cum Ille in Deum assumtus fuit, quod factum est, ut primum in utero matris a Spiritu Sancto conceptus est: quod Christus illam Majestatem ratione unionis personalis semper habuerit, sed quod in statu exinanitionis, non nisi quantum Ei visum fuit, exercuerit; at quod formam servi post resurrectionem plene et prorsus deposuerit, et Humanam naturam seu essentiam in plenariam usurpationem Divinae Majestatis collocaverit; et quod hoc modo in gloriam ingressus sit; verbo, Christus verus Deus et Homo in una indivisa Persona est et permanet in aeternum; ac verus, omnipotens, ac aeternus Deus, etiam quoad Humanum ad dextram Dei praesens gubernat omnia in Caelis et in terris, et quoque implet omnia, nobiscum est, in nobis habitat et Operatur: quod non sit adorationis differentia, quia per naturam quae cernitur adoratur Divinitas quae non cernitur: quod Divina Essentia proprias suas excellentias Humanae naturae communicet et impertiat; et quod Divinas suas operationes per corpus sicut per Organum perficiat; quod sic omnis plenitudo Divinitatis in Christo habitet corporaliter, secundum Paulum. Quod incarnatio facta sit, ut reconciliaret nobis Patrem, ac hostia fieret pro totius Mundi peccatis, tam originalibus quam actualibus; quod incarnatus sit ex substantia Spiritus Sancti, sed quod Humana natura a Virgine Maria producta sit, quam ut Verbum assumpsit et Sibi univit: quod sanctificet credentes in Ipsum, misso in corda illorum Spiritu Sancto, qui regat, consoletur et vivificet illos, ac defendat contra diabolum et vim peccati. Quod Christus ad inferos descenderit, et infernum pro omnibus credentibus destruxerit; quo autem modo haec fuerunt effecta, non curiose vult ut scrutentur, sed hujus rei cognitio alteri saeculo reservetur, quando non modo hoc mysterium, sed etiam alia multa revelabuntur.
Haec sunt ex Luthero, Augustana Confessione, et Concilio Nicaeno, Articulis Smalcaldicis; videatur Formula Concordiae.
Ab aliqua parte ex Reformatis, de quibus etiam in Formula Concordiae, creditur,
Quod Christus secundum Humanam naturam per exaltationem tantum creata dona et finitam potentiam acceperit, ita quod sit Homo sicut alius, retinens proprietates carnis; quod ideo quoad Humanam naturam non sit Omnipraesens et Omnisciens; quod tamen absens regat tanquam Rex dissita a Se; quod ut Deus ab aeterno sit apud Patrem, ac ut Homo natus in tempore sit apud Angelos in Caelo; quodque in Christo Deus sit Homo et Homo Deus, sit locutio figurata; praeter similia alia.
At dissensionem hanc dirimit Symbolum Athanasii, quod ab omnibus in Christiano Orbe receptum est, ubi haec sunt:
"Vera fides est, ut credamus et confiteamur, quod noster Dominus Jesus Christus Filius Dei sit Deus et Homo, Deus ex substantia Patris natus ante mundum, et Homo ex substantia matris natus in mundo; perfectus Deus et perfectus Homo; Qui tametsi est Deus et Homo, non tamen sunt duo, sed unus Christus; unus non per conversionem Essentiae Divinae in corpus, sed per assumptionem Humani Sui in Deum; unus prorsus, non per confusionem substantiae sed per Unitatem Personae; quoniam sicut rationalis anima et corpus est unus homo, ita Deus et Homo est unus Christus."

3(1). DE JUSTIFICATIONE PER FIDEM, ET DE BONIS OPERIBUS. -Fides Clericorum justificans et salvans haec est:
Quod Deus Pater averterit Se a Genere humano propter iniquitates ejus, et sic ex justitia damnaverit illud morti aeternae; et quod idea miserit Filium in mundum, Qui expiaret et redimeret, ac satisfaceret et reconciliaret; et quod Filius hoc fecerit per quod in Se susceperit damnationem legis, et passus Se crucifigi, et quod sic et per obedientiam impleverit omnem justitiam Dei, usque ut Ipse factus sit Justitia; et quod Deus Pater hanc ut Ipsius meritum credentibus imputet et applicet, et ad illos mittat Spiritum Sanctum, qui operatur charitatem, bona opera, paenitentiam, ut bona arbor bonos fructus, ac justificet, renovet, regeneret et sanctificet; et quod haec fides sit unicum medium salutis, et quod per illam solam remittantur homini peccata. Distinguunt inter Justificationis actum et statum; per Justificationis actum intelligunt initium justificationis, quod fit momento cum homo per solam illam fidem cum fiducia apprehendit meritum Christi; per Justificationis statum intelligunt progressum illius fidei, qui fit per Operationem Spiritus Sancti interiorem, quae se non manifestat nisi per quaedam signa, de quibus varia docent; tradunt etiam bona opera manifesta, quae fiunt ab homine et ejus voluntate, et sequuntur illam fidem; sed illa excludunt a justificatione, quia proprium et sic meritum hominis est in illis.
Haec est fides hodierna in summario, verum confirmationes ejus et traditiones de illa sunt plures et multiplices, ex quibus aliquae etiam adducentur, quae sunt,
Quod homines non possint justificari coram Deo propriis viribus, meritis et operibus, sed gratis propter Christum, per fidem, per hanc quod credant se in gratiam recipi et peccata remitti propter Ipsum, Qui Sua morte pro nobis satisfecit, et quod Deus Pater hoc credentibus imputet propter justitiam coram Ipso: quod fides haec non tantum sit notitia historica quod Christus pro nobis passus et mortuus sit, sed etiam assensus corde, confidentia et fiducia, quod gratis propter Christum remittantur peccata et justificentur; et quod tunc haec tria concurrant, Promissio gratuita, Meritum Christi tanquam pretium, et Propitiatio: quod fides sit justitia, qua coram Deo justi reputamur propter promissionem: et quod justificari sit absolvi a peccatis, et quod etiam quodam modo dici possit vivificari et regenerari: quod fides nobis ad justitiam reputetur, non quia illa tam bonum opus est, sed quia meritum Christi apprehendit: quod meritum Christi sit Ipsius Obedientia, Passio, Mors et Resurrectio: quod necessum sit, ut aliquid sit per quod Deus adiri potest, et quod id non aliud sit quam fides per quam fit receptio. Quod fides in actu justificationis intret per Verbum et auditum, et quod non sit actus hominis, sed quod sit operatio Spiritus Sancti, et quod tunc homo non cooperetur plus quam statua salis, truncus aut lapis, nihil ex se agens, et de eo nihil sciens, sed quod post actum cooperetur, verum non cum aliqua voluntate propria in spiritualibus; aliter in naturalibus, civilibus et moralibus; attamen quod tunc in spiritualibus eo usque possint progredi, ut bonum velint, eoque delectentur, sed hoc ipsum non a sua voluntate, sed a Spiritu Sancto, et quod sic cooperentur non a suis viribus, sed a novis viribus et donis, quae Spiritus Sanctus in conversione inchoavit; quodque in vera conversione immutatio, renovatio et motus fiant in hominis intellectu et corde: quod charitas, bona opera et paenitentia non ingrediantur actum justificationis, sed quod in statu justificationis necessaria sint, imprimis propter mandatum Dei, et quod per illa mereantur praemia hujus vitae corporalia, sed non remissionem peccatorum et vitae aeternae gloriam, quia sola fides absque operibus legis justificat et salvat: quod fides actu hominem justificet, sed fides statu renovet: quod in renovatione propter mandatum Dei, necessario facienda sint honesta opera, quae Decalogus praecipit, quia vult Deus ut carnales cupiditates coerceantur civili disciplina; quare dedit doctrinam, leges, magistratus et poenas: quod ideo sequatur falsum esse, quod per opera mereamur remissionem peccatorum et salutem, tum quod opera aliquid faciant ad fidem conservandam; et quoque falsum esse, quod homo reputetur justus propter justitiam rationis suae, et quod ratio possit propriis viribus Deum super omnia amare, ac legem Ipsius facere: verbo, quod fides et salus in hominibus conserventur et retineantur non per bona opera, sed tantum per Spiritum Dei et per Fidem; sed usque quod bona opera testimonia sint, quod Spiritus Sanctus praesens sit, et in illis habitet: damnatur, ut perniciosa, phrasis, quod bona opera noxia sint ad salutem, quia intelligenda sunt opera Spiritus Sancti interiora, quae bona sunt, non exteriora procedentia a propria voluntate hominis, quae non bona sunt sed mala, qua meritoria. Tradunt praeterea, quod Christus Ultimo Judicio laturus sit sententiam de operibus bonis et malis tanquam effectis propriis et non propriis fidei hominis.
Haec fides hodie regnat in toto Christiano Reformato Orbe apud Clericos, sed non apud Laicos nisi perpaucos; Laici enim non aliud intelligunt per fidem, quam credere in Deum Patrem, Filium et Spiritum Sanctum, et quod qui bene vivit et bene credit, salvetur; et de Domino quod sit Salvator; ignorant enim arcana justificationis Praedicatorum suorum, qui tametsi illa praedicant, usque apud auditores Laicos intrant per unam aurem et exeunt per alteram; imo ipsi Doctores se reputant eruditos ex scientia illorum, ac in Gymnasiis et Lyceis multum laborant ut illa capiant; quare supra dictum est, quod illa fides sit fides Clericorum.
Sed usque Doctores eandem hanc fidem in Regnis ubi Reformati sunt, diversimode docent. In Germania, Suecia et Dania,
Quod Spiritus Sanctus per illam fidem operetur, ac homines justificet et sanctificet, ac postea successive renovet et regeneret, sed absque operibus legis; et qui in illa fide ex fiducia et confidentia sunt, in gratia apud Deum Patrem sint; et quod tunc mala quae faciunt quidem appareant, sed jugiter remittantur.
In Anglia,
Quod illa fides operetur charitatem inscio homine, et quod id etiam bonum charitatis sit, quod homo interius sentit Spiritum Sanctum apud se operari: et si non sentit, et usque propter salutem facit bonum, quod id possit dici bonum, sed quod usque trahat ex homine quod in eo sit meritum: tum quod illa fides id possit in ultima mortis hora operari, tamen non scitur quomodo.
In Hollandia,
Quod Deus Pater propter Filium per Spiritum Sanctum justificet et purificet hominem interius per illam fidem, sed usque ad propriam voluntatem ejus, a qua se deflectit, nec illam tangit (quidem quod leviter tangat), et quod sic mala voluntatis hominis non appareant coram Deo.
Sed de his illorum arcanis pauci ex Laicis norunt, nec volunt illa, sicut sunt, propalare, quia sciunt quod illa non sapiant.

4{1}. DE LEGE ET EVANGELIO. -Quod Lex a Deo data sit, ut sciatur quid peccatum, et sic ut id comminatione et metu, et dein promissione et annuntiatione gratiae, arceatur; quare praecipuum officium Legis est, ut peccatum originale et omnes fructus ejus revelentur, ac sciatur quam horrendum in modum natura hominis lapsa et funditus depravata est; hac ratione hominem perterrefacit, humiliat, prosternit, usque ut desperet de se ipso, et anxie desideret auxilium; hic effectus Legis vocatur Contritio, quae non est activa seu factitia, sed passiva, et conscientiae cruciatus. Evangelium autem est tota Doctrina de Christo et de fide, et sic de remissione peccatorum, ita laetissimus nuntius non arguens et terrens, sed consolans: per Legem ira Dei revelatur super omnem impietatem, et homo damnatur, quare facit ut homo ad Christum respiciat, et ad Evangelium; praedicatio de utraque erit, quia conjuncta sunt: Evangelium docet, quod Christus in Se susceperit omnem maledictionem Legis, et omnia peccata expiaverit, et quod remissionem per fidem consequamur. Quod Spiritus Sanctus non per Legis sed per Evangelii praedicationem detur et accipiatur, et cor hominis renovetur, et quod Spiritus dein ministerio Legis utatur, ut doceat et in Decalogo monstret, quae sit voluntas Dei bona et placens; sic Spiritus mortificat et vivificat. Quod discrimen faciendum sit inter opera Legis et inter opera Spiritus; quare fideles non sunt sub Lege sed sub Gratia, nempe illa ratione. Quod justitia Legis non justificet, hoc est, non reconciliet, neque regeneret, neque per se faciat acceptos Deo, sed donato Spiritu Sancto sequitur Legis impletio: quod opera secundae tabulae Decalogi non justificent, quia per illam agimus cum hominibus, et non proprie cum Deo, et tamen in justificatione agendum est cum Deo. Quod Christus, quia sine peccato subiit poenam peccati, et victima pro nobis factus est, sustulerit illud jus Legis, ne damnet credentes, quia Ille est propitiatio pro illis, propter quam justi reputantur.
@1 4 pro "III."$

5{1}. DE PAENITENTIA ET CONFESSIONE. -Quod Paenitentia constet ex duabus partibus, una quae est contritio seu terror incussus conscientiae propter peccata; altera quae est fides quae concipitur ex Evangelio, et per remissionem peccatorum consolatur conscientiam, et ex terroribus liberat. Qui confitetur totum se esse peccatum, is comprehendit omnia peccata, nullum excludit, et nullius obliviscitur; sic purgantur peccata, homo purificatur, rectificatur, sanctificatur, quoniam Spiritus Sanctus non sinit peccatum dominari, sed reprimit et coercet. Quod enumeratio peccatorum debeat esse libera, si velit aut non velit; et quod confessio et absolutio privata magnificienda sit; quare si quis vult, potest confiteri peccata, et Absolutionem a Confessionario accipere, et quod peccata tunc remissa sint; verba, quae Minister tunc responsurus est, sint, Deus tibi sit propitius, et confirmet fidem tuam, fiat tibi sicut credis, et ego ex mandato Domini remitto tibi peccata (at alii, annuntio tibi remissionem peccatorum): quod tamen usque non per paenitentiam, sicut nec per opera, sed per fidem peccata remittantur. Quare paenitentia Clericorum est modo confessio coram Deo quod peccatores sint, et oratio ut in fide perseverent. Quod expiationes et satisfactiones non sint necessariae, quia Christus est Expiatio et Satisfactio.
@1 5 pro "IV."$

6{1}. DE PECCATO ORIGINALI docent : -Quod post lapsum Adami omnes homines secundum naturam propagati nascantur cum peccato, hoc est, sine metu Dei, et cum concupiscentiis, quodque hoc damnet et afferat nunc quoque mortem aeternam illis qui non renascuntur per Baptismum et per Spiritum Sanctum: quod sit privatio originalis justitiae, et cum hac inordinata dispositio partium animae, et habitus corruptus. Quod sit discrimen inter ipsam naturam, in quam homo creatus est, quae etiam post lapsum est et permanet Dei Creatura, et inter peccatum originale; ita quod sit discrimen inter corruptam naturam, et inter corruptionem quae naturae infixa est, et per quam natura est corrupta: quod naturae corruptionem ab ipsa natura nemo nisi solus Deus separare possit; id quod in beata resurrectione plane fiet, quia tunc ipsa natura, quam in mundo homo circumfert, absque peccato originali, resurrectura est, ac aeterna felicitate fruitura; quod sit discrimen sicut inter opus Dei et opus Diaboli; quod peccatum hoc non eo modo naturam invaserit, quasi Satan aliquod malum substantialiter creaverit, et illud cum natura commiscuerit, sed quod justitia concreata et originalis amissa sit: quod peccatum originis sit accidens; et quod homo ratione ejus coram Deo spiritualiter quasi mortuus sit. Quod hoc malum per solum Christum contegatur et condonetur: quod ipsum semen, ex quo homo formatur, peccato illo contaminatum sit: quod inde etiam sit, quod homo a parentibus accipiat pravas inclinationes ac internam immunditiem cordis.
@1 6 pro "V."$

7{1}. DE BAPTISMO. -Quod Baptismus non sit simpliciter aqua, sed quod sit aqua Divino mandato comprehensa, et Verbo Dei obsignata, et sic sanctificata: quod Baptismi virtus, opus, fructus et finis sit, ut homines salventur, et in Christianam Communionem cooptentur: quod per Baptismum offeratur victoria super mortem et Diabolum, remissio peccatorum, gratia Dei, Christus cum omnibus Suis operibus, et Spiritus Sanctus cum omnibus Suis dotibus, ac aeterna beatitudo omnibus et singulis qui credunt: num fides etiam per Baptismum detur infantibus, est altius quam ut sollicite inquirendum sit. Quod immersio in aquam significet mortificationem veteris hominis, et resurrectionem novi; quod ideo vocari possit lavacrum regenerationis, ac vere lavacrum in Verbo, tum in morte et sepultura Christi: quod Christiani vita sit quotidianus Baptismus semel sic inceptus: quod aqua non id efficiat, sed Verbum Dei, quod in et cum aqua est, et fides Verbi Dei aquae addita; quod inde sequatur, quod Baptizatio in Nomine Dei, quidem ab hominibus fiat, sed non sit, verum ab ipso Deo: quod Baptismus non tollat peccatum originale, exstincta prava concupiscentia, sed reatum.
Alii vero ex Reformatis credunt,
Quod Baptismus sit externum lavacrum aquae, per quod interna ablutio a peccatis significatur: quod non conferat regenerationem, fidem, gratiam Dei et salutem, sed tantum significet et obsignet illa; et quod illa non conferantur in et cum Baptismo, sed postea increscente aetate; quodque solum electi consequantur gratiam Christi et donum fidei: et quia salus non dependet a Baptismo, quod ideo permittatur fieri ab alio in defectu ordinarii Ministri.
@1 7 pro "VI."$

8{1}. DE SACRA CAENA. -Reformati qui vocantur Lutherani, docent, Quod in Sacra Caena seu Sacramento Altaris, Corpus et Sanguis Christi vere et substantialiter sint praesentia, et quod una cum Pane et Vino vere distribuantur et accipiantur; et quod ideo verum Corpus et verus Sanguis Christi in, cum, et sub Pane et Vino sint, ac Christianis ad manducandum et bibendum dentur; et quod ideo non simpliciter panis et vinum sint, sed Verbo Dei inclusa et alligata, et quod hoc faciat quod Christi Corpus et Sanguis sint; nam cum accedit Verbum ad elementum, fit Sacramentum: quod tamen non sit transsubstantiatio, qualis est Pontificiis: quod sit cibus animae, novum hominem alens et fortificans: quod instituta sit, ut fides vires suas reparet atque recipiat, detur remissio peccatorum, et nova vita, quam Christus nobis meruit: quod sic Corpus et Sanguis Christi non tantum spiritualiter per fidem, sed etiam ore, supernaturali modo, ratione sacramentalis unionis cum Pane et Vino, sumantur: quod dignitas istius Caenae consistat in sola obedientia, et in Christi merito, quod vera fide applicatur: verbo, quod Sacramenta, Caena Domini et Baptismus, sint testimonia voluntatis et gratiae Dei erga homines; et quod Sacramentum Caenae sit promissio remissionis peccatorum per idem; quod moveat corda ad credendum; et quod Spiritus Sanctus per Verbum et Sacramenta operetur: quod consecratio Ministri illa non producat, sed quod soli omnipotenti virtuti Domini id tribuendum sit: quod tam digni quam indigni verum Corpus et verum Sanguinem Christi, sicut super cruce pependit, accipiant, sed digni ad salutem, indigni ad condemnationem; quod digni sint qui fidem habent; quod nemo ad Caenam illam adigendus sit, sed quisque cum spiritualis fames urget, accedat.
Alii vero Reformati docent,
Quod in Sacra Caena Corpus et Sanguis Christi tantum spiritualiter sumantur, et quod Panis et Vinum ibi sint modo signa, typi, symbola, tesserae, figurae et similitudines; quod Christus non corpore praesens sit, sed solum virtute et operatione ex Divina Sua essentia at quod in Caelo sit conjunctio secundum communicationem idiomatum: quod dignitas hujus Caenae non modo a fide, sed etiam a praeparatione pendeat: quod solum digni virtutem ejus accipiant, at indigni modo panem et vinum.
Tametsi hi dissensus sunt, usque conveniunt omnes Reformati in eo,
Quod omnino Paenitentiam acturi sint, qui digne volunt Sanctam illam Caenam obire;
Lutherani,
Quod nisi paenitentiam ab operibus malis egerint, et usque accedant, in aeternum damnati sint;
et Angli,
Quod alioquin diabolus in illos intraturus sit sicut in Judam;
hoc constat ex Orationibus praelectis ante Communionem.
@1 8 pro "VII."$

9{1}. DE LIBERO ARBITRIO. Distinguunt inter statum ante lapsum, post lapsum, post acceptam fidem et renovationem, et post resurrectionem. Quod homo post lapsum in rebus spiritualibus et Divinis ex propriis viribus prorsus nihil possit inchoare, cogitare, intelligere, credere, velle, operari ac cooperari, nec se ad gratiam applicare aut accommodare, sed quod naturale arbitrium sit solum ad illa quae contra Deum sunt, et Deo displicent; ita quod homo in spiritualibus sit sicut stipes, sed quod usque ei sit capacitas, non activa sed passiva, qua verti potest ad bonum per gratiam Dei; quod tamen liberum arbitrium homini post lapsum reliquum sit, posse et non posse audire Verbum Dei; et quod sic scintillula fidei in corde accendatur, quae remissionem peccatorum propter Christum amplectitur, et consolatur. Quod tamen humana voluntas habeat libertatem ad faciendum civilem justitiam, et ad deligendum res rationi subjectas.
@1 9 pro "VIII."$

10{1}. DE ECCLESIA. -Quod Ecclesia sit congregatio et communio sanctorum, et quod sit sparsa per universum Orbem apud illos qui habent eundem Christum et eundem Spiritum Sanctum, ac eadem Sacramenta, sive habeant similes aut dissimiles traditiones: et quod principaliter sit Societas fidei; et quod haec Ecclesia sola sit Corpus Christi, et quod boni sint re et nomine Ecclesia, sed mali solum nomine: quod mali et hypocritae, quia commixti, sint membra Ecclesiae secundum externa signa ejus, modo non sint excommunicati, sed quod non sint membra Corporis Christi. Quod Ritus Ecclesiastici, qui Ceremoniae vocantur, sint adiaphori, et quod non sint cultus Dei, nec pars cultus Dei; quod ideo in libertate Ecclesiae sit talia instituere, mutare et abrogare, ut discrimina vestium, temporum, dierum, ciborum, et alia; et quod ideo nulla Ecclesia aliam propter talia condemnare debeat.
@1 10 pro "IX."$

{1}Haec sunt Doctrinalia Ecclesiae et Religionis Reformatorum, in compendio: illa autem, quae tradunt Schwengfeldiani, Pelagiani, Manichaei, Donatistae, Anabaptistae, Armeniani, Cingliani, Antitrinitarii{2}, Sociniani, Ariani, ac hodie Quaqueri et Herrenhuteri, praeterita sunt, quia illi ut Haeretici ab Ecclesia Reformatorum reprobati et rejecti sunt.
@1 Haec pro "X. Haec"$
@2 Antitrinitarii pro "Antetrinitarii"$

Apocalypsis Revelata n. 1

Apocalypsis Revelata n. 2

Apocalypsis Revelata n. 3

Apocalypsis Revelata n. 4

Apocalypsis Revelata n. 5

Apocalypsis Revelata n. 6

Apocalypsis Revelata n. 7

Apocalypsis Revelata n. 8

Apocalypsis Revelata n. 9

Apocalypsis Revelata n. 10

Apocalypsis Revelata n. 11

Apocalypsis Revelata n. 12

Apocalypsis Revelata n. 13

Apocalypsis Revelata n. 14

Apocalypsis Revelata n. 15

Apocalypsis Revelata n. 16

Apocalypsis Revelata n. 17

Apocalypsis Revelata n. 18

Apocalypsis Revelata n. 19

Apocalypsis Revelata n. 20

20. (Vers. 6.) "Et facit nos Reges et Sacerdotes," significat Qui dat ut illi qui nati sunt ab Ipso, hoc est, regenerati, in sapientia ex Divinis veris et in amore ex Divinis bonis sint. -Notum est quod Dominus in Verbo dicatur "Rex" et quoque "Sacerdos;" "Rex" dicitur ex Divina Sapientia, et "Sacerdos" ex Divino Amore; quare illi, qui a Domino in sapientia sunt, vocantur "filii Regis," tum "Reges," et qui ab Ipso in amore Sunt, vocantur "Ministri" et "Sacerdotes;" est enim Sapientia et amor apud illos non ab illis, ita non est illorum, sed Domini; inde est quod illi intelligantur per "reges" et per "sacerdotes" in Verbo; non quod illi sint, sed quod Dominus in illis sit, et faciat ut ita nominentur. Vocantur etiam "nati ab Ipso," "filii regni," "filii Patris," et "haeredes;"
"Nati ab Ipso" (Joh. i. 12, 13);
hoc est, e novo nati seu regenerati (Joh. iii. 1, seq.);
"Filii regni" (Matth. viii. 12; cap. xiii. 38);
"Filii Patris in Caelo" (Matth. v{1}. 45);
`Haeredes" (Psalm. cxxvii. 3; 1 Sam. ii. 8; Matth. xxv. 34);
et quia haeredes, filii regni, ac nati a Domino ut Patre dicuntur, ideo vocantur "Reges et Sacerdotes;" tum etiam dicitur, quod Sessuri cum Domino in Throno Ipsius (Apoc. iii. 21).
Sunt duo Regna, in quae universum Caelum distinctum est, Regnum Spirituale et Regnum Caeleste. Regnum Spirituale est quod vocatur Regium Domini; et quia omnes qui ibi sunt, in Sapientia ex veris sunt, ideo intelliguntur per "Reges," quos faciet Dominus homines qui in sapientia ab Ipso sunt; et Regnum Caeleste est quod vocatur Sacerdotium Domini, et quia omnes qui ibi sunt, in amore ex bonis sunt, ideo illi intelliguntur per "Sacerdotes," quos faciet Dominus homines qui in amore ab Ipso sunt; similiter in duo Regna distinguitur Ecclesia Domini in terris; de duobus illis Regnis, videatur in Opere de Caelo et Inferno, Londini Anno 1758 edito (n. 24, 226). Qui non scit significationem spiritualem "Regum" et "Sacerdotum," hallucinari potest in multis quae apud Prophetas et in Apocalypsi de illis memorantur; ut in his apud Prophetas: "Aedificabunt filii alienigenae muros tuos, et Reges eorum ministrabunt tibi: suges lac gentium, imo ubera Regum suges; ut scias quod Ego Jehovah Salvator tuus et Redemptor tuus" (Esaj. lx. 10, 16);
"Erunt Reges nutritii tui, et Principes eorum lactatrices tuae" (Esaj.xlix. 23);
(et alibi: ut Genes. xlix. 20; Psalm. ii. 10; Esaj. xiv. 9; cap. xxiv. 21 ; cap. lii{2}. 15; Jerem. ii. 26; cap. iv. 9; cap. xlix. 3{3}; Thren. ii. 6, 9; Ezech. vii. 26, 27; Hosch. iii. 4; Zeph. i. 8;)
per "Reges" ibi non intelliguntur Reges, sed illi qui in Divinis veris a Domino sunt, et abstracte Divina Vera, ex quibus sapientia. Per
"Regem Meridiei" et per "Regem Septentrionis," qui inter se bellum gesserunt (Dan. xi. 1, seq.),
nec intelliguntur Reges; sed per "Regem Meridiei" illi qui in veris sunt, et per "Regem Septentrionis" illi qui in falsis. Similiter in Apocalypsi, ubi multoties nominantur Reges, ut in his locis:
"Sextus Angelus effudit phialam super fluvium magnum Euphratem, et exsiccata est aqua ejus, ut pararetur via Regum ab ortu solis" (xvi. 12);
"Cum Meretrice magna sedente super aquis multis scortati sunt Reges terrae" (xvii. 2);
"De vino irae scortationis Babylonis biberunt omnes gentes, et Reges terrae cum illa scortati sunt" (xviii. 3);
"Et vidi Bestiam et Reges terrae, et Exercitus eorum congregatos facere bellum cum Sedente super Equo albo" (xix. 19);
"Et gentes quae servatae sunt, in lumine Ipsius ambulabunt, et Reges terrae afferent gloriam suam et honorem suum in Novam Hierosolymam" (xxi. 24);
(et alibi: ut cap. xvi. 14; cap. xvii. 2, 9-14 cap. xviii. 9, 10:)
per "Reges" ibi intelliguntur illi qui in veris sunt, ac in opposito sensu qui in falsis, et abstracte vera aut falsa; per "scortationem Babylonis cum Regibus terrae" intelligitur falsificatio veri Ecclesiae; quod Babylon, seu Mulier quae sedit super Bestia Coccinea, non scortata sit cum Regibus, sed quod falsificaverit vera Verbi, constat. Ex his patet, quod per "Reges," quos Dominus facturus est illos, qui ab Ipso sapiunt, non intelligatur quod futuri sint Reges, sed quod sapientes; quod ita sit, etiam ratio illustrata videt. Similiter in sequentibus:
"Fecisti nos Deo nostro Reges et Sacerdotes, ut regnemus super terra" (Apoc. v. 10).
Quod Dominus per "Regem" intellexerit Veritatem, patet ab Ipsius verbis ad Pilatum:
"Dixit Ipsi Pilatus, Nonne ergo Rex es Tu; respondit Jesus, Tu dixisti, quia Rex sum Ego; Ego in hoc natus sum, et in hoc veni in mundum, ut testimonium dem Veritati; omnis qui est ex Veritate, audit vocem Meam; dixit Illi Pilatus, Quid Veritas" (Joh. xv. 37, 38);
"testimonium ferre Veritati," est quod Ipse Veritas sit; et quia ex illa Se vocabat "Regem," dixit Pilatus, "Quid est Veritas," hoc est, num Veritas sit Rex. Quod "Sacerdotes" significent illos qui in bono amoris sunt, et abstracte bona amoris, videbitur in sequentibus.
@1 v. pro "iv."$
@2 lii. pro "li."$
@3 3 pro "8"$

Apocalypsis Revelata n. 21

Apocalypsis Revelata n. 22

Apocalypsis Revelata n. 23

Apocalypsis Revelata n. 24

Apocalypsis Revelata n. 25

25. "Et videbit Ipsum omnis oculus," significat quod agnituri omnes qui ex affectione in intellectu Divini Veri sunt. -In Sensu spirituali per "oculum" non intelligitur oculus, sed intellectus; quare per "videbit omnis oculus," significatur quod agnituri omnes qui ex affectione in intellectu Divini Veri sunt, quoniam illi soli intelligunt et agnoscunt; reliqui quidem vident et quoque intelligunt, sed non agnoscunt: illi significantur, quia sequitur quod etiam visuri sint, "qui Ipsum transfixerunt," per quos intelliguntur qui in falsis sunt. Quod "Oculus" significet intellectum, videbitur infra (n.48).

Apocalypsis Revelata n. 26

26. "Et qui Ipsum transfixerunt," significat quod etiam visuri qui in Ecclesia in falsis sunt. -Per "transfigere" Jesum Christum, non aliud intelligitur, quam Divinum Ipsius Verum in Verbo destruere; hoc quoque intelligitur per quod
Unus militum latus Ipsius transfixerit, et quod exiverit sanguis et aqua (Joh. xix. 34{1});
"sanguis et aqua" sunt Divinum Verum Spirituale et Naturale, ita Verbum in Sensu spirituali et naturali, et "transfigere latus" Domini est utrumque per falsa destruere, ut etiam factum est a Judaeis; omnia enim Passionis Domini repraesentabant statum Ecclesiae Judaicae quoad Verbum, de qua re videatur in Doctrina Novae Hierosolymae de Domino (n. 15-17). Quod per "transfigere" Ipsum, significetur destruere, Verbum per falsa, est quia hoc dicitur de Jesu Christo, qui mox vocatur Filius Hominis, et per Filium Hominis intelligitur Dominus quoad Verbum, quare "Filium Hominis transfigere" est Verbum.
@1 34 pro "14"$

Apocalypsis Revelata n. 27

27. "Et plangent omnes Tribus terrae," significat quod hoc erit, quando nulla bona et vera in Ecclesia amplius sunt. -Quod "Tribus terrae" significent bona et vera Ecclesiae, videbitur in Explicatione Capitis viimi, ubi de duodecim Tribubus Israelis agitur; per "plangere" significatur luctus quod mortua sint. Simile per illa intelligitur, quod per Domini verba apud Matthaeum:
"Post afflictionem dierum istorum Sol obscurabitur, et Luna non dabit lumen suum, et Stellae cadent de Caelo; et tunc apparebit signum Filii Hominis, et tunc Plangent omnes Tribus terrae" (xxiv. 29, 30):
haec de consummatione saeculi, quae est finis Ecclesiae; "Sol obscurabitur," significat quod non amor et charitas amplius; "Luna non dabit lumen suum," significat quod non intelligentia et fides amplius; "Stellae cadent de Caelo," significat quod non cognitiones boni et veri amplius; "plangent omnes tribus terrae," significat quod non bona et vera amplius; "afflictio" significat statum, Ecclesiae illum.

Apocalypsis Revelata n. 28

28. "Etiam, Amen," significat confirmationem Divinam quod ita futurum sit, patet ab explicatis supra (n. 23{1}).
@1 23 pro "19"$

Apocalypsis Revelata n. 29

29. (Vere. 8.) "Et Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis," significat Qui est Ipsum et Unicum a Primis ad Ultima, ex Quo omnia; ita Qui est Ipse et Unicus Amor, Ipsa et Unica Sapientia, et Ipsa et Unica Vita in Se, et sic Ipse et Unicus Creator, Salvator et Illustrator a Se, et inde Omne in omnibus Caeli et Ecclesiae. -Haec sunt et plura adhuc, quae continentur in illis vocibus, per quas describitur Dominus; quod illa de Domino, et quidem de Humano Ipsius dicta sint, manifeste patet, nam sequitur, quod
Audiverit vocem dicentem, Ego sum Alpha et Omega, Primus et Ultimus; et quod converterit se ad videndum vocem quae locuta est secum, et quod viderit Filium Hominis in medio septem candelabrorum (cap. i. 10-13);
Qui mox etiam dixit,
"Ego sum Primus et Ultimus, et Qui vivit, et fui mortuus" (vers. 17, 18; cap. ii. 8).
Quod autem omnia illa, quae supra dicta sunt, contineantur in illis verbis, non potest paucis confirmari, nam confirmare illa ad captum, plurium membranarum opus foret; sed usque confirmata quoad partem sunt in Sapientia Angelica de Divino Amore et Divina Sapientia, nuper Amstelodami edita, quae videatur. Quod Dominus Se dicat "Alpham et Omegam, Principium et Finem," est quia "Alpha et Omega" se referunt ad Divinum Ipsius Amorem, ac "Principium et Finis" ad Divinam Ipsius Sapientiam; est enim in singulis Verbi conjugium amoris et Sapientiae, seu boni et veri, de quo videatur Doctrina Novae Hierosolymae de Scriptura Sacra (n. 80-90). Dominus vocatur "Alpha et Omega," quia Alpha est Prima et Omega est Ultima Syllaba in Alphabeto Graeco, et inde significant omnia in complexu; causa est, quia unaquaevis Litera Alphabetica in Mundo Spirituali significat aliquam rem, et Vocalis, quia inservit sono, aliquod affectionis seu amoris; ex hac origine est Loquela Spiritualis et Angelica, et quoque Scriptura; sed hoc est arcanum hactenus ignotum. Est enim Lingua Universalis, in qua sunt omnes Angeli et Spiritus, et haec nihil commune habet cum aliqua Lingua hominum in Mundo; in hanc Linguam venit omnis homo post mortem, est enim illa cuivis homini ex creatione insita, quare unusquisque alterum in universo Mundo Spirituali intelligere potest; datum est mihi saepius illam Linguam audire, tum illam loqui, et contuli illam cum Linguis in Mundo, et compertus sum quod ne quidem in aliquo minimo unum faciat cum aliqua Lingua naturali in terris; differt ab his ex primitivo suo, quod est, quod Unaquaevis litera cujusvis vocis significet aliquem sensum tam in loquela quam in scriptura. Inde nunc est, quod Dominus dicatur Alpha et Omega, per quod significatur quod sit Omne in omnibus Caeli et Ecclesiae; et quia sunt duo Vocales, se referunt ad Amorem, ut supra dictum est. De hac lingua et ejus Scriptura fluente ex spirituali cogitatione Angelorum, videantur etiam aliqua in Sapientia Angelica de Divino Amore et Divina Sapientia (n.295).

Apocalypsis Revelata n. 30

30. "Dicit Dominus, Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus." -Quod significet Qui est Aeternus et Infinitus ac Jehovah, videatur supra (n. 13), ubi hoc explicatum est.

Apocalypsis Revelata n. 31

31. Et Omnipotens," significat Qui est, vivit et potest ex Se Ipso, et Qui regit omnia ex primis per ultima. -Quoniam omnia sunt ex Domino, creata ex Primis quae ab Ipso sunt, et nihil datur quod inde non existit, ut multis ostensum est in Sapientia Angelica de Divino Amore et Divina Sapientia, sequitur quod sit Omnipotens: pone Unum ex quo omnia sunt, annon omnia sunt Unius, a quo pendent in ordine, sicut unci catenae a Capitello, aut sicut vasa sanguinea totius corporis a Corde, aut sicut Universi omnia et singula a Sole; ita a Domino, Qui est Sol Mundi Spiritualis, a Quo est omnis Essentia, Vita et Potentia, quae apud illos qui sub Sole illo sunt; verbo,
Ab Ipso sumus, vivimus et movemur" (Act. Apost. xvii. 28);
hoc Divina Omnipotentia est. Quod Dominus regat omnia a Primis per Ultima, est Arcanum hactenus non revelatum, at explicatum in Doctrina Novae Hierosolymae de Domino, et de Scriptura Sacra, multis in locis; tum in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 124); et de Divino Amore (n. 221). Notum est, quod Divinum, quia est Infinitum, non cadat in ideas cogitationis alicujus hominis nec angeli, quia sunt finitae, et finitus non est capax percipiendi Infinitum; ut tamen aliquo modo percipiatur, placuit Domino Infinitatem Suam describere per haec,
"Ego sum Alpha et Omega, Principium et Finis; Qui Est et Qui Fuit et Qui Venturus, Omnipotens;"
quare haec verba includunt omnia, quae usquam angelus et homo de Divino spiritualiter et naturaliter cogitare potest; quae in genere sunt illa, quae supra universaliter adducta sunt.

Apocalypsis Revelata n. 32

32. (Vers. 9.) "Ego Johannes, qui et{1} frater vester et consocius," significat illos qui in bono charitatis et inde veris fidei sunt. -Quod Johannes Apostolus repraesentaverit illos qui in bono charitatis sunt, supra (n. 5) dictum est; et qui in bono charitatis sunt, etiam in veris fidei sunt, quoniam charitas est anima et vita fidei: inde est, quod Johannes se vocet fratrem et consocium illorum in Ecclesia ad quos scribit, scripsit enim ad septem Ecclesias; per "fratrem" in Sensu spirituali Verbi intelligitur qui in bono charitatis est, et per "socium," qui inde in veris fidei est; sunt enim omnes quasi consanguinei per charitatem, at affines per fidem; charitas enim conjungit, non ita fides, nisi haec sit ex charitate; dum fides ex charitate est, tunc charitas conjungit, et fides consociat; et quia unum faciunt, ideo Dominus mandavit, ut omnes essent "fratres;" dicit enim,
"Unus est vester Doctor, Christus; omnes autem vos Fratres estis" (Matth. xxiii. 8);
etiam Dominus vocat illos "fratres," qui illos bono charitatis seu in bono vitae sunt; dixit,
"Mater Mea et Fratres Mei hi sunt, qui audiunt Verbum Dei et faciunt illud" (Luc. viii. 21{2}; Matth. xii. 49; Marc. iii. 33-35):
per "Matrem" intelligitur Ecclesia, et per "fratres" illi qui in charitate sunt; et quia bonum charitatis est "frater," ideo Dominus appellat illos qui in eo sunt fratres, etiam Matth. xxv. 40; et ideo quoque discipulos, Matth. xxviii. 10; Joh. xx. 17; sed non legitur quod discipuli appellaverint Dominum fratrem, quia frater est bonum quod a Domino est; est hoc comparative sicut cum Rege, Principe et Magnate, qui consanguineos et affines vocant fratres, sed usque non hi vicissim; nam dicit Dominus,
"Unus est vester Doctor, Christus vos autem omnes Fratres estis" (Matth. xxiii. 8):
tum,
"Vos vocatis Me Magister et Domine, et recte dicitis, sum namque' (Joh. xiii. 13).
Filii Israelis vocabant omnes fratres, qui a Patre eorum Jacobo erant, et latius etiam illos qui ab Esavo; at socios qui non ex illis. Sed quia Verbum in Sensu spirituali agit solum de illis, qui in Ecclesia Domini sunt, ideo in eo Sensu per "fratres" intelliguntur qui in bono charitatis a Domino sunt, et per "socios" illi qui in veris fidei; ita in sequentibus:
"Sic dicetis quisque ad Socium suum, et quisque ad Fratrem suum, quid respondit Jehovah" (Jerem. xxiii. 35);
Non proclamastis libertatem quisque Fratri suo et quisque Socio suo" (Jerem. xxxiv. 17);
"Ne quis urgeat Socium suum nec Fratrem" (Deutr. xv. 1, 2);
"Propter Fratres meos et Socios meos loquar" (Psalm. cxxii. 8);
"Quisque Socium suum adjuvat, et Fratri suo dicit, confirma te" (Esaj. xli. 6);
et in opposito sensu:
"Quisque, a Socio suo cavete vobis, et super ullo Fratre ne confidite; omnis Frater supplantat, et omnis Socius calumniatur" (Jerem. ix. 3 (B. A. 4));
"Commiscebo Aegyptum cum Aegypto, ut pugnet contra Fratrem suum, et contra Socium suum" (Esaj. xix. 2); et alibi.
Haec allata sunt, ut sciatur cur Johannes se dicit Fratrem et Consocium; et quod per "fratrem" in Verbo intelligatur qui in charitate seu bono est, et per "consocium" qui in fide seu vero. Sed quia charitas est ex qua fides, ideo a Domino non aliqui vocantur socii, sed "fratres" vel "proximus; quisque etiam proximus est secundum quale boni (Luc. x. 36, 37).
@1 et pro "est"$
@2 21 pro "22"$

Apocalypsis Revelata n. 33

33. "In afflictione et in regno, et in patiente exspectatione Jesu Christi," significat quae in Ecclesia sunt infestata a malis et falsis, at quae a Domino, cum venturus est, removenda sunt. -Per "afflictionem" intelligitur status Ecclesiae quando amplius non aliqua bona charitatis et vera fidei sunt, sed loco illorum mala et falsa; per "regnum" intelligitur Ecclesia et per "patientem exspectationem Jesu Christi" intelligitur Adventus Domini; quare haec, "In afflictione, et in regno, et in patiente exspectatione Jesu Christi," in unum sensum collata, significant quando bona et vera Ecclesiae infestata sunt a malis et falsis, at quae a Domino, cum venturus est, removenda sunt. Quod per "Afflictionem" intelligatur status Ecclesiae, quando infestata est a malis et falsis, patet ab his:
In consummatione saeculi "tradent vos in Afflictionem, et occident vos. Erit Afflictio magna, qualis non fuit ab initio Mundi, nec erit. Post Afflictionem dierum istorum Sol obscurabitur, Luna non dabit lumen suum, et Stellae cadent de Caelo" (Matth. xxiv. 9, 21, 29; Marc. xii. 19, 24).
Quod "Regnum" significet Ecclesiam, in sequentibus videbitur.

Apocalypsis Revelata n. 34

Apocalypsis Revelata n. 35

35. "Propter Verbum Dei, et propter testimonium Jesu Christi," significat ut ex corde et sic in luce recipiatur Divinum Verum ex Verbo, et agnoscatur Humanum Domini esse Divinum. -Hoc explicatum est supra (n. 6).

Apocalypsis Revelata n. 36

Apocalypsis Revelata n. 37

37. "Et audivi post me vocem magnam tanquam tubae," significat perceptionem manifestam Divini Veri e Caelo revelati. -" Vox magna," dum e Caelo auditur, significat Divinum Verum, de qua sequitur; quod audita sit "tanquam tubae," est quia cum Divinum Verum e Caelo delabitur, quandoque ita auditur ab Angelis Ultimi Caeli, et tunc manifeste percipitur; inde est, quod per "vocem tanquam tubae," significetur manifesta perceptio: praeterea de Significatione "tubae," videbitur infra (n. 397, 519). Quod "Vox magna," dum e Caeli auditur, significet Divinum Verum patet ex his locis:

"Vox Jehovae super aquis: Vox Jehovae in virtute: Vox Jehovae cum honore: Vox Jehovae frangens cedros: Vox Jehovae incidens ut flamma ignis: Vox Jehovae trepidare facit desertum; Vox Jehovae parturire facit cervas" (Psalm. xxix. 3-9);
"Regna terrae psallite Domino, ecce dabit in Voce Sua Vocem roboris" (Psalm. lxviii. 33, 34 (B. A. 32, 33));
"Jehovah edidit Vocem Suam coram Exercitu, quia innumerus (qui) facit Verbum Ipsius" (Joel. ii. 11);
"Jehovah ex Hierosolyma dabit Vocem Suam" (Joel. iv. 16{1} (B. A. iii. 16));
et quia "Vox" significat Divinum Verum ex Domino, ideo Dominus dixit, quod
Oves Vocem Ipsius audiant; quod sciant Vocem Ipsius; etiam "Alias Oves habeo, quas oportet Me adducere, et Vocem Meam audient; Oves Meae Vocem Meam audiunt, et Ego cognosco illas, et sequuntur Me" (Joh. x. 3, 4, 16, 27);
et alibi:
"Venit hora, quando mortui audient Vocem Filii Hominis, et qui audiunt, vivent" (Joh. v. 25):
"Vox" hic est Divinum Verum Domini ex Verbo Ipsius.
@1 iv. 16, pro "iv. 6"$

Apocalypsis Revelata n. 38

38. (Vers. 11.) "Dicentem, Ego sum Alpha at Omega, Primus et Ultimus," significat Qui est Ipsum et Unicum a Primis ad Ultima, ex Quo omnia; ita Qui est Ipse et Unicus Amor, Ipsa et Unica Sapientia, et Ipsa et Unica Vita in Se, et sic Ipse et Unicus Creator, Salvator et Illustrator a Se, et inde Omne in omnibus Caeli et Ecclesiae; Qui Solus est Infinitus et Aeternus, ac Jehovah; et quod Ille sit Dominus. -Quod haec omnia contineantur in illis vocibus, ac infinite plura, videatur supra (n. 13, 29). Dictum ibi est, quod omnes syllabae aut literae in Alphabeto in Mundo Spirituali significent res, et quod inde sit loquela et scriptura illorum ibi; et quod ideo Dominus Divinitatem et Infinitatem Suam describat per Alpha et Omega, per quod significatur, quod sit Omne in omnibus Caeli et Ecclesiae. Quoniam unaquaevis litera significat rem in Mundo Spirituali, et inde in Lingua Angelica, ideo David conscripsit Psalmum cxix. in ordine secundum Alphabeti literas, incipiendo ab Aleph, et finiendo per Thau, ut constare potest ex initiis Versuum ibi: simile quid apparet in Psalm. cxi., sed non ita exstanter. Propterea etiam Abram vocatus est Abraham, et Sarai vocata est Sarah, quod factum est propter causam ut in Caelo per Abraham et per Sarah non intelligerentur illi, sed Divinum, ut quoque intelligitur; "H" enim involvit Infinitatem, quia est solum aspiratio: plura de his videantur supra (n. 29).

Apocalypsis Revelata n. 39

39. "Quod vides, scribe in Libro." -Quod significet ut revelata sint posteritati, patet absque explicatione

Apocalypsis Revelata n. 40

40. "Et mitte Ecclesiis, illis in Asia," significat pro illis in Christiano Orbe qui in luce veritatis ex Verbo sunt. -Quod illi per "Ecclesias in Asia" intelligantur, videatur supra (n. 10, 11).

Apocalypsis Revelata n. 41

41. "Ephesum, et Smyrnam, et Pergamum, et Thyatira, et Sardes, et Philadelphiam, et Laodiceam," significat in specie secundum statum receptionis cujusvis. Quod omnes status receptionis Domini et Ipsius Ecclesiae per Septem illa Nomina in Sensu spirituali significentur, videbitur infra: fuit enim Johannes, cum hoc illi mandatum est, in statu spirituali, et in illo statu non aliquid vocatur nomine quod non significat rem aut statum: quare nec a Johanne haec quae scripta sunt, ad aliquam Ecclesiam in illis locis missa sunt, sed dicta illarum Angelis, per quos intelliguntur qui recipiunt. Quod per omnia Nomina Locorum et Personarum in toto Verbo intelligantur res spirituales, multis ostensum est in Arcanis Caelestibus Londini editis, ut quid per "Abrahamum," "Isacum" et "Jacobum," tum per "Israelem," et per Nomina duodecim ejus filiorum; ut et quid per varia loca Terrae Canaanis, et per loca vicina Terrae isti, ut quid per Aegyptum, Syriam, Assyriam, et plura. Simile est cum septem his Nominibus. Sed qui vult manere in Sensu literae, maneat, quia ille Sensus conjungit; sciat modo, quod Angeli per illa Nomina res et status Ecclesiae percipiant.

Apocalypsis Revelata n. 42

Apocalypsis Revelata n. 43

Apocalypsis Revelata n. 44

Apocalypsis Revelata n. 45

Apocalypsis Revelata n. 46

Apocalypsis Revelata n. 47

Apocalypsis Revelata n. 48

Apocalypsis Revelata n. 49

Apocalypsis Revelata n. 50

Apocalypsis Revelata n. 51

Apocalypsis Revelata n. 52

Apocalypsis Revelata n. 53

Apocalypsis Revelata n. 54

Apocalypsis Revelata n. 55

Apocalypsis Revelata n. 56

Apocalypsis Revelata n. 57

Apocalypsis Revelata n. 58

Apocalypsis Revelata n. 59

Apocalypsis Revelata n. 60

Apocalypsis Revelata n. 61

Apocalypsis Revelata n. 62

Apocalypsis Revelata n. 63

Apocalypsis Revelata n. 64

Apocalypsis Revelata n. 65

Apocalypsis Revelata n. 66

Apocalypsis Revelata n. 67

Apocalypsis Revelata n. 68

Apocalypsis Revelata n. 69

Apocalypsis Revelata n. 70

Apocalypsis Revelata n. 71

Apocalypsis Revelata n. 72

Apocalypsis Revelata n. 73

Apocalypsis Revelata n. 74

Apocalypsis Revelata n. 75

Apocalypsis Revelata n. 76

Apocalypsis Revelata n. 77

Apocalypsis Revelata n. 78

Apocalypsis Revelata n. 79

Apocalypsis Revelata n. 80

Apocalypsis Revelata n. 81

Apocalypsis Revelata n. 82

Apocalypsis Revelata n. 83

Apocalypsis Revelata n. 84

Apocalypsis Revelata n. 85

Apocalypsis Revelata n. 86

Apocalypsis Revelata n. 87

Apocalypsis Revelata n. 88

Apocalypsis Revelata n. 89

Apocalypsis Revelata n. 90

Apocalypsis Revelata n. 91

Apocalypsis Revelata n. 92

Apocalypsis Revelata n. 93

Apocalypsis Revelata n. 94

Apocalypsis Revelata n. 95

Apocalypsis Revelata n. 96

Apocalypsis Revelata n. 97

Apocalypsis Revelata n. 98

Apocalypsis Revelata n. 99

Apocalypsis Revelata n. 100

Apocalypsis Revelata n. 101

Apocalypsis Revelata n. 102

Apocalypsis Revelata n. 103

Apocalypsis Revelata n. 104

Apocalypsis Revelata n. 105

Apocalypsis Revelata n. 106

Apocalypsis Revelata n. 107

Apocalypsis Revelata n. 108

Apocalypsis Revelata n. 109

Apocalypsis Revelata n. 110

Apocalypsis Revelata n. 111

Apocalypsis Revelata n. 112

Apocalypsis Revelata n. 113

Apocalypsis Revelata n. 114

per "filios Israelis" significatur Ecclesia; per edere ex sacrificiis suis, significatur appropriatio sancti; quare per edere ex sacrificiis deorum aliorum seu idolothyta significatur conspurcatio et prophanatio sancti; per "scortari" significatur adulterare et pervertere cultum; quod per "Moabum," et inde per Regem ejus, et per Filias ejus, etiam significentur qui conspurcant et adulterant cultum, videatur in Arcanis Coelestibus Londini editis (n. 2468). Ex his nunc patet, quod Sensus spiritualis istorum verborum ille sit.
@1 earum pro "eorum"$
@2 1-3 pro "1"$

Apocalypsis Revelata n. 115

Apocalypsis Revelata n. 116

Apocalypsis Revelata n. 117

Apocalypsis Revelata n. 118

Apocalypsis Revelata n. 119

Apocalypsis Revelata n. 120

Apocalypsis Revelata n. 121

Apocalypsis Revelata n. 122

Apocalypsis Revelata n. 123

Apocalypsis Revelata n. 124

Apocalypsis Revelata n. 125

Apocalypsis Revelata n. 126

Apocalypsis Revelata n. 127

Apocalypsis Revelata n. 128

Apocalypsis Revelata n. 129

Apocalypsis Revelata n. 130

Apocalypsis Revelata n. 131

Apocalypsis Revelata n. 132

Apocalypsis Revelata n. 133

Apocalypsis Revelata n. 134

Apocalypsis Revelata n. 135

Apocalypsis Revelata n. 136

Apocalypsis Revelata n. 137

137. (Vers. 22.) "Ecce Ego conjiciam illam in lectum, et moechantes cum illa in afflictionem magnam," significat quod sic relinquendi sint in sua doctrina cum falsificationibus, et quod graviter infestandi sint a falsis. - Quod per "lectum" significetur doctrina, mox videbitur; quod per "moechantes" significentur falsificationes veri, videatur supra (n. 134, 136); et quod per "afflictionem" significetur infestatio a falsis (n. 33, 95, 101{1}); inde per "afflictionem magnam" gravis infestatio. Quod "lectus" significet doctrinam, est ex correspondentia, nam sicut corpus cubat in suo lecto, ita mens in sua doctrina: sed per "lectum" significatur doctrina quam sibi quisque vel ex Verbo vel ex propria intelligentia comparat, nam in ea mens ejus quiescit et quasi dormit. Lecti in quibus cubatur in mundo spirituali, non ex alia origine sunt; est illi cuivis lectus secundum quale ejus scientiae et intelligentiae, magnifici sapientibus, viles insipientibus, ac sordidi falsariis. Hoc per "lectum" significatur apud Lucam:
"Dico vobis, in illa nocte erunt duo in Lecto uno: unus acceptabitur, alter relinquetur" (xvii. 34{2});
hoc de Ultimo Judicio; "duo in uno lecto" sunt duo in una doctrina, sed non in simili vita. Apud Johannem:
"Jesus dixit aegroto, Surge, tolle Lectum tuum, et ambula; et sustulit Lectum suum, et ambulavit" (v. 8-12):
et apud Marcum:
"Jesus dixit paralytico, Fili, remissa sunt tibi peccata: et dixit Scribis, Quid facilius est dicere, remissa sunt tibi peccata, an dicere, tolle tuum Lectum et ambula: tunc dixit, Surge, tolle tuum Lectum et ambula; et sustulit Lectum, et exivit ab illis" (ii. 5, 9, 11, 12);
quod hic per "lectum" aliquid significetur, patet, quia Jesus dixit, "Quid facilius est dicere, remissa sunt tibi peccata, an dicere tolle tuum lectum et ambula;" per "portare lectum et ambulare" significatur meditari in doctrina; ita intelligitur in Caelo. Per "lectum" etiam significatur doctrina apud Amos:
"Sicut eripuerit pastor ex ore leonis, ita eripientur filii Israelis habitantes in Samaria in angulo Lecti et in extremitate Spondae" (iii. 12);
"in angulo lecti" et "in extremitate spondae," est remotius a veris et bonis doctrinae. Per "lectum" et "spondam," ac per "cubile," simile significatur alibi
(Ut Esaj. xxvii. 20; cap. lvii. 2, 7, 8; Ezech. xxiii. 41; Amos vi. 4; Mich. ii. 1; Psalm. iv. 4; Psalm. xxvi. 4; Psalm. xii. 4 (B.A. 3); Hiob vii. 13; Levit. xv. 4, 5).
Quoniam per Jacobum in Propheticis Verbi significatur Ecclesia quoad doctrinam, ideo de illo dicitur
Quod "incurvaverit se super caput Lecti" (Genes. xlvii. 31);
Quod cum venit Josephus, "sederit super Lecto" (Genes. xlviii. 2);
Quod "collegerit pedes super Lecto, et exspiraverit" (Genes. xlix. 33).
Quoniam per "Jacobum" significatur doctrina Ecclesiae, ideo aliquoties, cum de Jacobo cogitavi, apparuit mihi superius antrorsum vir cubans in lecto.
@1 101 pro "100"$
@2 34 pro "35, 36"$

Apocalypsis Revelata n. 138

Apocalypsis Revelata n. 139

Apocalypsis Revelata n. 140

Apocalypsis Revelata n. 141

Apocalypsis Revelata n. 142

Apocalypsis Revelata n. 143

Apocalypsis Revelata n. 144

Apocalypsis Revelata n. 145

Apocalypsis Revelata n. 146

Apocalypsis Revelata n. 147

Apocalypsis Revelata n. 148

Apocalypsis Revelata n. 149

Apocalypsis Revelata n. 150

Apocalypsis Revelata n. 151

Apocalypsis Revelata n. 152

Apocalypsis Revelata n. 153

Apocalypsis Revelata n. 154

Apocalypsis Revelata n. 155

Apocalypsis Revelata n. 156

Apocalypsis Revelata n. 157

Apocalypsis Revelata n. 158

Apocalypsis Revelata n. 159

Apocalypsis Revelata n. 160

Apocalypsis Revelata n. 161

Apocalypsis Revelata n. 162

Apocalypsis Revelata n. 163

Apocalypsis Revelata n. 164

Apocalypsis Revelata n. 165

Apocalypsis Revelata n. 166

Apocalypsis Revelata n. 167

Apocalypsis Revelata n. 168

Apocalypsis Revelata n. 169

Apocalypsis Revelata n. 170

Apocalypsis Revelata n. 171

Apocalypsis Revelata n. 172

Apocalypsis Revelata n. 173

Apocalypsis Revelata n. 174

Apocalypsis Revelata n. 175

Apocalypsis Revelata n. 176

Apocalypsis Revelata n. 177

Apocalypsis Revelata n. 178

Apocalypsis Revelata n. 179

Apocalypsis Revelata n. 180

Apocalypsis Revelata n. 181

Apocalypsis Revelata n. 182

Apocalypsis Revelata n. 183

Apocalypsis Revelata n. 184

Apocalypsis Revelata n. 185

Apocalypsis Revelata n. 186

Apocalypsis Revelata n. 187

Apocalypsis Revelata n. 188

Apocalypsis Revelata n. 189

Apocalypsis Revelata n. 190

Apocalypsis Revelata n. 191

Apocalypsis Revelata n. 192

Apocalypsis Revelata n. 193

Apocalypsis Revelata n. 194

Apocalypsis Revelata n. 195

Apocalypsis Revelata n. 196

Apocalypsis Revelata n. 197

Apocalypsis Revelata n. 198

Apocalypsis Revelata n. 199

Apocalypsis Revelata n. 200

Apocalypsis Revelata n. 201

Apocalypsis Revelata n. 202

Apocalypsis Revelata n. 203

Apocalypsis Revelata n. 204

Apocalypsis Revelata n. 206

Apocalypsis Revelata n. 207

Apocalypsis Revelata n. 208

Apocalypsis Revelata n. 209

Apocalypsis Revelata n. 210

Apocalypsis Revelata n. 211

Apocalypsis Revelata n. 212

Apocalypsis Revelata n. 213

Apocalypsis Revelata n. 214

Apocalypsis Revelata n. 215

Apocalypsis Revelata n. 216

Apocalypsis Revelata n. 217

Apocalypsis Revelata n. 218

Apocalypsis Revelata n. 219

Apocalypsis Revelata n. 220

Apocalypsis Revelata n. 221

Apocalypsis Revelata n. 222

Apocalypsis Revelata n. 223

Apocalypsis Revelata n. 224

Apocalypsis Revelata n. 225

Apocalypsis Revelata n. 226

Apocalypsis Revelata n. 227

Apocalypsis Revelata n. 228

Apocalypsis Revelata n. 229

Apocalypsis Revelata n. 230

Apocalypsis Revelata n. 231

Apocalypsis Revelata n. 232

Apocalypsis Revelata n. 233

Apocalypsis Revelata n. 234

Apocalypsis Revelata n. 235

Apocalypsis Revelata n. 236

Apocalypsis Revelata n. 237

Apocalypsis Revelata n. 238

Apocalypsis Revelata n. 239

Apocalypsis Revelata n. 240

Apocalypsis Revelata n. 241

Apocalypsis Revelata n. 242

Apocalypsis Revelata n. 243

Apocalypsis Revelata n. 244

Apocalypsis Revelata n. 245

Apocalypsis Revelata n. 246

Apocalypsis Revelata n. 247

Apocalypsis Revelata n. 248

Apocalypsis Revelata n. 249

Apocalypsis Revelata n. 250

Apocalypsis Revelata n. 251

Apocalypsis Revelata n. 252

Apocalypsis Revelata n. 253

Apocalypsis Revelata n. 254

Apocalypsis Revelata n. 255

Apocalypsis Revelata n. 256

Apocalypsis Revelata n. 257

Apocalypsis Revelata n. 258

Apocalypsis Revelata n. 259

Apocalypsis Revelata n. 260

Apocalypsis Revelata n. 261

Apocalypsis Revelata n. 262

Apocalypsis Revelata n. 263

Apocalypsis Revelata n. 264

Apocalypsis Revelata n. 265

Apocalypsis Revelata n. 266

Apocalypsis Revelata n. 267

Apocalypsis Revelata n. 268

Apocalypsis Revelata n. 269

Apocalypsis Revelata n. 270

Apocalypsis Revelata n. 271

Apocalypsis Revelata n. 272

Apocalypsis Revelata n. 273

273. (Vers. 7.) "Et venit et accepit Librum e dextra Sedentis super Throno" significat quod Dominus quoad Divinum Humanum Suum sit Verbum, et quod hoc ex Divino Suo in Ipso, et quod propterea ex Divino Humano Suo facturus sit Judicium. - Hic manifeste patet, quod "Sedens super Throno" et "Agnus" sint una Persona, et quod per "Sedentem super Throno" intelligatur Divinum Ipsius a Quo, et per "Agnum" Divinum Humanum Ipsius nam dicitur in praecedente versu, quod "viderit Agnum stantem in medio Throni," et nunc quod "acceperit a Sedente super Throno Librum." Quod Dominus ex Divino Humano Suo facturus sit Judicium, quia est Verbum, constat ex his locis:
"Tunc videbunt signum Filii Hominis: et videbunt Filium Hominis venientem in nubibus Caeli cum virtute et gloria" (Matth. xxiv. 30);
"Quando sedebit Filius Hominis super Throno Suo judicaturus duodecim Tribus Israelis" (Matth. xix. 28)
"Venturus est Filius Hominis in gloria Patris Sui, et tunc reddet unicuique secundum facta ejus" (Matth. xvi. 27):
"Vigilate omni tempore, ut digni habeamini ad consistendum coram Filio Hominis" (Luc. xxi. 36{1});
"Qua hora non putatis, Filius Hominis venit" (Matth. xxiv. 44);
"Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio quia Filius Hominis est" (Joh. v. 22, 27{2}):
"Filius Hominis" est Dominus quoad Divinum Humanum, et Hoc est Verbum, Quod fuit Deus et Caro factum est (Joh. i. 1, 14).
@1 Luc. xxi. 36 pro "Matth. xvi. 27"$
@2 22, 27 pro "27"$

Apocalypsis Revelata n. 274

Apocalypsis Revelata n. 275

Apocalypsis Revelata n. 276

Apocalypsis Revelata n. 277

Apocalypsis Revelata n. 278

Apocalypsis Revelata n. 279

Apocalypsis Revelata n. 280

Apocalypsis Revelata n. 281

Apocalypsis Revelata n. 282

Apocalypsis Revelata n. 283

Apocalypsis Revelata n. 284

Apocalypsis Revelata n. 285

Apocalypsis Revelata n. 286

Apocalypsis Revelata n. 287

Apocalypsis Revelata n. 288

Apocalypsis Revelata n. 289

Apocalypsis Revelata n. 290

Apocalypsis Revelata n. 291

Apocalypsis Revelata n. 292

Apocalypsis Revelata n. 293

Apocalypsis Revelata n. 294

Apocalypsis Revelata n. 295

Apocalypsis Revelata n. 296

Apocalypsis Revelata n. 297

Apocalypsis Revelata n. 298

Apocalypsis Revelata n. 299

Apocalypsis Revelata n. 300

Apocalypsis Revelata n. 301

Apocalypsis Revelata n. 302

Apocalypsis Revelata n. 303

Apocalypsis Revelata n. 304

Apocalypsis Revelata n. 305

Apocalypsis Revelata n. 306

Apocalypsis Revelata n. 307

Apocalypsis Revelata n. 308

308. "Et data ei machaera magna," significat destructionem veri per falsa mali. Quod "gladius," "machaera" et "romphaea," significent verum pugnans contra falsa et destruens illa, et in opposito sensu falsum pugnans contra vera et destruens illa, videatur supra (n. 52); hic "machaera magna" significat falsa mali destruentia vera boni. Dicuntur falsa mali, quia dantur falsa non mali, et haec non destruunt vera, sed illa. Quod hoc per "machaeram magnam" significetur, patet ex eo, quod mox "equus niger" visus sit, per quem significatur intellectus Verbi deperditus quoad verum; et verum non deperditur nisi a malo.

Apocalypsis Revelata n. 309

309. (Vers. 5.) "Et cum aperuisset tertium sigillum" significat a Domino explorationem illorum, super quos Ultimum Judicium erit, quoad status vitae eorum. -Similia per haec significantur quae prius (n. 295), cum discrimine de quo sequitur.

Apocalypsis Revelata n. 310

310. "Audivi{1} tertium Animal dicens," significat secundum Divinum Verum Verbi, ut supra (n. 296).
@1 Audivi pro "Et audivi"$

Apocalypsis Revelata n. 311

311. "Veni et aspice." -Quod significet manifestationem de tertiis in ordine, constare potest ab explicatis supra (n. 297); sed ibi de primis in ordine, hic autem de tertiis.

Apocalypsis Revelata n. 312

312. "Et vidi, et ecce Equus niger," significat intellectum Verbi deperditum quoad verum, ita quoad doctrinam apud hos. Quod "equus" significet intellectum Verbi, supra ostensum est; quod "nigrum" significet non verum, ita falsum, est quia nigrum est oppositum albo, et album praedicatur de vero (n. 167, 231, 232{1}); album etiam trahit ortum ex luce, ac nigrum ex tenebris, ita ex absentia lucis, et lux est verum. Sed in mundo spirituali est nigredo ex duplici origine; una ex absentia lucis flammeae, quae lux est apud illos qui in caelesti regno Domini sunt, et altera ex absentia lucis candidae, quae lux est apud illos qui in regno spirituali Domini sunt; haec nigredo simile significat cum "tenebris," illa autem cum "caligine." Differunt illae nigredines inter se, una est abominabilis, altera non ita; similiter falsitates quas significant. In nigredine abominabili apparent illi qui vocantur Diaboli; abominantur etiam verum sicut bubones solis lucem. In nigredine autem non abominabili apparent illi qui vocantur Satanae; hi non abominantur, sed aversantur verum, quare hi comparari possunt noctuis, cum priores bubonibus. Quod "nigrum" in Verbo dicatur de falso, constare potest ex his locis:
"Albi erant Naziraei prae nive; obscurata est prae Nigredine forma eorum" (Thren. iv. 7, 8);
"Super prophetis Nigrescet dies" (Mich. iii. 6);
"In die quo descensurus es in Infernum, Atrabo super te Libanum" (Ezech. xxxi. 15);
"Sol factus est Niger sicut saccus cilicinus" (Apoc. vi. 12);
Sol, Luna, Stellae, atrati sunt (Jerem. iv. 27, 28; Ezech. xxxii. 7; Joel ii. 10{2}; cap. iv. 15 (B. A. iii. 15); et alibi).
Quod "tertium Animal" ostenderit "equum nigrum," erat quia illud habebat faciem sicut homo, per quod significabatur Divinum Verum Verbi quoad sapientiam (n. 243) quare hoc Animal ostendit, quod non amplius aliquod verum sapientiae apud hos, qui in tertio ordine, esset.
@1 231, 232 pro "232, 233"$
@2 10 pro "20"$

Apocalypsis Revelata n. 313

313. "Et sedens super illo habens stateram in manu sua," significat aestimationem boni et veri, qualis illa apud hos. -Per "stateram in manu" significatur aestimatio veri et boni; omnes enim mensurae tum pondera in Verbo significant aestimationem rei de qua agitur. Quod mensurae et pondera significent talia, patet ex his apud Danielem:
Apparuit scriptura coram Belschazare Rege Babelis, cum biberet vinum ex vasis auri et argenti e Templo Hierosolymitano desumptis, Mene, Mene, Thekel, Perizin, hoc est, Numeratus, Numeratus, Appensus, Divisus; cujus interpretatio haec est; Mene, numeravit Deus Regnum tuum et finivit illud; Thekel, appensus es in trutina et deprehensus deficiens; Perez, divisum est Regnum, et datum Medo et Persae (v. 1, 2, 25-28{1});
per "bibere ex vasis auri et argenti Templi Hierosolymitani" et simul colere alios deos, significatur prophanatio boni et veri, sicut etiam per "Babelem;" per "mene" seu numerare, significatur nosse quale ejus quoad verum; per "thekel" seu appendere, significatur nosse quale ejus quoad bonum; per "perez" seu dividere, significatur dispergere. Quod quale veri et boni significetur per mensuras et per lances in Verbo, patet apud Esajam:
"Quis mensus est pugillo aquas, et Caelos spithama exaequavit, complexusque est in trientali pulverem terrae, et appendit in libra montes, et colles in lancibus" (xl. 12);
et in Apocalypsi:
Angelus mensus est murum sanctae Hierosolymae "centum quadraginta quatuor cubitorum, quae est mensura hominis, hoc est, Angeli' (xxi. 17).
@1 25-28 pro "26, 28"$

Apocalypsis Revelata n. 314

314. (Vers. 6.) "Et audivi vocem in medio quatuor Animalium dicentem," significat Divinam custodiam Verbi a Domino. -Quod "quatuor Animalia" seu Cherubi, significent Verbum a primis in ultimis, et custodias ne vera et bona interiora ejus violentur, videatur supra (n. 239); et quia custodiae illae sunt a Domino, ideo audita est vox in medio quatuor Animalium; per "in medio" illorum intelligitur Verbum quoad Sensum internum spiritualem, quem Dominus custodit. Quod custodia significetur, patet ab illis quae dixit, "Choenix tritici denario, et tres choenices hordei denario, et oleum et vinum ne laeseris;" per quae significatur, quia aestimatio boni et veri tam pusilla est ut vix ulla, providebitur ne sancta bona et vera, quae interius in Verbo latent, violentur et prophanentur; et hoc providetur a Domino per id, quod tandem non sciant aliquod bonum, et inde nec aliquod verum, sed mere malum et falsum; nam qui sciunt bona et vera, possunt violare, imo prophanare illa, non autem qui non sciunt, Quod haec sit Divina Providentia ad custodiendum Verbum, videatur in Sapientia Angelica de Divina Providentia (n. 221-233, n. 257 fin., 258 princ.).

Apocalypsis Revelata n. 315

Apocalypsis Revelata n. 316

Apocalypsis Revelata n. 317

317. (Vers. 7.) "Et cum aperuisset sigillum quartum," significat a Domino explorationem illorum, super quos Ultimum Judicium erit, quoad status vitae eorum, ut supra (n. 295, 302{1}), cum discrimine de quo sequitur.
@1 295, 302 pro "296, 303"$

Apocalypsis Revelata n. 318

318. "Audivi vocem quarti Animalis dicentem," significat secundum Divinum Verum Verbi, ut supra (n. 296, 303).

Apocalypsis Revelata n. 319

319. "Veni et aspice." -Quod significet manifestationem de quartis in ordine, constat ab explicatis supra (n. 297); sed ibi de primis in ordine, hic de quartis.

Apocalypsis Revelata n. 320

320. (Vers. 8.) "Et vidi et ecce Equus pallidus," significat intellectum Verbi destructum et quoad bonum et quoad verum. -Per "equum" significatur intellectus Verbi (n. 298) et per "pallidum" significatur non vitale; non vitale in Verbo est illis, qui non in bonis vitae ex veris doctrinae sunt Verbum enim in Sensu literae non intelligitur absque doctrina, et doctrina non percipitur absque vita secundum illam; causa est, quia vita secundum doctrinam, quae ex Verbo est, aperit spiritualem mentem, ac in illam influit lux e Caelo ac illustrat, et dat percipere; quod ita sit, nescit ille, qui scit vera doctrinae et tamen non vivit secundum illa. Quod "quartum Animal" ostenderit "equum pallidum," est quia illud Animal fuit simile "aquilae volanti," et per illud ideo significatum est Divinum Verum Verbi quoad cognitiones et inde intellectum (n. 244); quare ostendit, quod apud illos qui nunc visi sunt, non aliquae cognitiones boni et veri ex Verbo, nec intellectus illarum, essent; et qui tales sunt, in mundo spirituali apparent pallidi, sicut qui absque vita sunt.

Apocalypsis Revelata n. 321

321. "Et sedens super illo nomen illi Mors, et Infernus sequebatur cum illo" significat exstinctionem vitae spiritualis et inde damnationem. -Per "Mortem" hic significatur mors spiritualis, quae est exstinctio vitae spiritualis: et per "Infernum" significatur damnatio, quae sequitur illam mortem. Est quidem cuivis homini ex creatione, et inde ex nativitate, vita spiritualis; sed vita illa exstinguitur, cum negatur Deus, sanctitas Verbi, et vita aeterna; exstinguitur in voluntate, sed remanet in intellectu, aut potius in facultate intelligendi; per hanc distinguitur homo a bestiis. Quoniam "Mors" significat exstinctionem vitae spiritualis, ac "Infernus" damnationem inde, ideo "Mors" et "Infernus" nominantur simul in aliquibus locis, ut in his:
"E manu Inferni redimam eos, e Morte liberabo eos: ero pestis tua Mors, ero exitium tuum Inferne" (Hosch. xiii. 14);
"Circumdederunt me funes Mortis; funes Inferni circumdederunt me; praevenerunt me laquei Mortis" (Psalm. xviii. 5, 6 (B A. 4, 5); Psalm cxvi. 3{1});
"Sicut pecus in Inferno ponentur, Mors pascet eos; Infernus pro habitaculo illi, verum Deus redimet animam meam e manu Inferni" (Psalm xlix. 15, 16 (B. A. 14, 15));
"Habeo claves Inferni et Mortis" (Apoc. i. 18).
@1 3 pro "1"$

Apocalypsis Revelata n. 322

Apocalypsis Revelata n. 323

Apocalypsis Revelata n. 324

Apocalypsis Revelata n. 325

325. "Vidi subter Altari animas occisorum propter Verbum Dei, et propter testimonium quod habebant," significat illos qui a malis odio habiti sunt, contumeliis affecti, et rejecti propter vitam secundum vera Verbi, et agnitionem Divini Humani Domini, ne seducerentur a Domino custoditi sunt. -"Subter altari" significat inferiorem terram, ubi custoditi a Domino; "altare" significat cultum Domini ex bono amoris; per "animas occisorum" non hic significantur martyres, sed qui odio habentur, contumeliis afficiuntur et rejiciuntur a malis in mundo spirituum, et qui a draconicis et haereticis possunt seduci; "propter Verbum Dei, et propter testimonium quod habebant" significat propter vitam secundum vera Verbi, et propter agnitionem Divini Humani Domini; "testimonium " in Caelo non datur aliis quam qui agnoscunt Divinum Humanum Domini, Dominus enim est Qui testatur, et dat Angelis testari (n. 16),
"Est enim testimonium Jesu spiritus prophetiae" (Apoc. xix. 10).
Quoniam erant "sub altari" patet quod a Domino custoditi sint; custodiuntur enim omnes a Domino, ne laedantur a malis, qui aliquam vitam charitatis egerunt; et post Ultimum Judicium, quando remoti sunt mali, eximuntur e custodiis, et elevantur in Caelum; vidi post Ultimum Judicium saepius ex inferiore terra emissos et translatos in Caelum. Quod per "occisos" intelligantur, qui rejiciuntur, contumeliis afficiuntur, odio habentur a malis in mundo spirituum, et qui seduci possunt, -tum qui desiderant scire vera, sed propter falsa in Ecclesia non possunt, -constare potest ex his locis:
"Dixit Jehovah Deus, Pasce oves Occisionis quas possessores earum occidunt: et pavi oves Occisionis propter vos, miseri gregis" (Sach. xi. 4, 5, 7);
"Occisi sumus omni die, reputati sumus sicut grex mactationis; ne desere Jehovah" (Psalm. xliv. 23, 24 (B. A. 22, 23))
"Venturos radicabit Jacobus; num juxta caedem Occisorum ejus Occisus est" (Esaj. xxvii. 6, 7);
"Audivi vocem filiae Sionis. Vae mihi, delassata est anima mea ab Occisoribus" (Jerem. iv. 31);
"Tradent vos in afflictionem, et occident vos, et eritis odio habiti propter Nomen Meum" (Matth. xxiv. 9; Joh. xvi. 2. 3{1});
haec dicit Dominus ad discipulos, sed per discipulos intelliguntur omnes qui colunt Dominum, et vivunt secundum vera Verbi Ipsius. Hos mali in mundo spirituum continue volunt occidere; verum quia hoc ibi non possunt quoad corpus, continue volunt quoad animam; et cum hoc non possunt, flagrant tali odio contra illos, ut nihil jucundius sentiant quam illis malefacere; quae causa est, quod a Domino custodiantur, et dum mali ejecti sunt in Infernum, quod fit post Ultimum Judicium, ex custodiis suis educantur; sed videantur explicationes super cap. xx., et de his, n. 846 ibi. Quod "occidere" in Verbo significet perdere animas, quod est spiritualiter occidere, patet a multis locis ibi, ut quoque ab his
(Esaj. xiv. 19-21: cap. xxvi. 21; Jerem. xxv. 33; Thren. ii. 21; Ezech. ix. 1, 6; Apoc. xviii. 24).
@1 2, 3 pro "23"$

Apocalypsis Revelata n. 326

326. (Vers. 10) "Et clamabant voce magna." -Quod significet dolorem cordis, patet a nunc sequentibus.

Apocalypsis Revelata n. 327

327. "Dicentes, Usque quo Domine, (Qui Sanctus et Verus,) non judicas et vindicas sanguinem nostrum de habitantibus super terram," significat super id quod Ultimum Judicium protrahatur, et non removeantur{1} qui violentiam inferunt Verbo et Divino Domini. -"Usque quo Domine non judicas," significat cur Ultimum Judicium protrahitur; "et vindicas sanguinem nostrum" significat cur non ex justitia condemnantur illi, qui violentiam illis intulerunt, propter agnitionem Divini Humani Domini, et propter vitam secundum vera Verbi Ipsius; per "sanguinem" significatur violentia illis illata (n. 379); per "habitantes super terra" intelliguntur mali in mundo spirituum, a quibus ne laedantur custoditi sunt.
@1 removeantur pro "removentur"$

Apocalypsis Revelata n. 328

328. (Vers. 11.) "Et datae singulis stolae albae," significat quod illis data sit Communicatio et Conjunctio cum Angelis qui in Divinis veris erant. -"Vestes" significant vera (n. 166); ac "vestes albae" genuina vera (n, 212); quod haec significentur per "vestes," est quia omnes in Caelis sunt vestiti secundum vera apud illos, et cuique est vestis secundum conjunctionem cum Societatibus
Angelicis; quare cum datur conjunctio, apparent illico similiter vestiti; inde est quod per "datae sint singulis stolae albae" significetur quod illis data sit communicatio et conjunctio cum angelis qui in Divinis veris erant. "Stolae," "togae," "pallia," significant vera in communi, quia indumenta communia erant. Qui hanc significationem illorum novit, potest nosse arcana quae in sequentibus latent:
Quod Elias, cum invenit Elisaeum, "projecerit Togam super illum" (I Reg. xix. 19):

Quod Elias per Togam suam diviserit aquas Jordanis (2 Reg. ii. 8);
Similiter Elisaeus (2 Reg. ii. 14):
Quod Toga desuper Elia, cum sublatus est, deciderit, et Elisaeus sustulerit illam (2 Reg. ii. 12, 13);
per Eliam enim et Elisaeum repraesentatus est Dominus quoad Verbum, et inde "toga" illorum significabat Divinum Verum Verbi in communi: tum quid significabat
Pallium Ephodi Aharonis, super cujus fimbriis malogranata hyacinthini et purpurae, et tintinnabula auri (Exod. xxviii. 31-35);

quod significaverit Divinum Verum in communi, videantur Arcana Caelestia Londini edita (n. 9825). Similia per "pallia" et "togas" significantur in his locis:
"Descendent desuper thronis suis omnes principes maris, et abjicient Pallia sua" (Ezech. xxvi. 16);
Scribae et Pharisaei "ut spectentur ab hominibus, magnificant fimbrias Palliorum suorum" (Matth. xxiii. 5);
Populus Meus pro hoste sibi statuit propter Vestem, Togam extrahitis a transeuntibus" (Mich. ii. 8).
(Et alibi.)

Apocalypsis Revelata n. 329

329. "Et dictum (iis), ut adhuc requiescerent tempus parvum, usque dum complentur et conservi eorum, (et fratres eorum) qui futuri occidi sicut illi" significat quod Ultimum Judicium parum adhuc protraheretur, usque dum ab undequaque collecti fuerint, qui similiter odio habentur, contumeliis afficiuntur, et rejiciuntur a malis propter agnitionem Humani Domini, et vitam secundum vera Verbi Ipsius. -Quod haec significentur, patet a supradictis. Similia significantur per haec apud Esajam:
"Vivent mortui tui; evigilate et jubilate habitatores pulveris: abi popule mi, intra in cubicula tua, et claude januam post te, occulta te sicut parum momenti, usque dum transeat ira: nam ecce Jehovah exiens e loco Suo, ad visitandum iniquitatem habitatoris terrae super illum; tunc revelabit terra sanguines suos, et non celabit amplius occisos suos" (xxvi. 19-21).
Sed, ut supra dictum est, de his et similibus agitur in capite xx. seq., quod explicatum est a n. 840{1} ad 874.
@1 840 pro "839"$

Apocalypsis Revelata n. 330

330. (Vers. 12.) "Et vidi cum aperuisset sigillum sextum," significat a Domino Explorationem status vitae illorum qui interius mali erant, super quos Judicium futurum est. Quod de his agatur, patet a nunc sequentibus; sed ut illa intelligantur, duo Arcana revelanda sunt; Primum, quod Ultimum Judicium non super alios factum sit, quam qui in externa forma apparuerunt sicut Christiani, et ore professi sunt illa quae Ecclesiae sunt, sed in interna forma seu corde fuerunt contra illa; et quia tales, ideo quoad exteriora conjuncti fuerunt cum Caelo ultimo, et quoad interiora cum Inferno; Alterum, quod quamdiu conjuncti fuerunt cum Caelo ultimo, tamdiu clausa essent interna voluntatis et amoris eorum, ex quo non apparuerunt mali coram aliis; at cum separati sunt a Caelo ultimo, tunc reclusa sunt interiora illorum, quae in omni opposito fuerunt cum exterioribus, ex quibus simulaverunt et mentiti sunt quod Angeli Caeli essent, et quod loca ubi habitabant, essent Caeli: hi Caeli ita vocati, erant qui tempore Ultimi Judicii transiverunt (Apoc. xxi. 1). Sed plura de his videantur in Opusculo de Ultimo Judicio (n. 70, 71) et in Continuatione de Ultimo Judicio (n. 10).

Apocalypsis Revelata n. 331

331. "Et ecce terrae motus magnus factus est," significat statum Ecclesiae apud illos prorsus immutatum, et terrorem. -Quod "terrae motus" significent status mutationes in Ecclesia, est quia "terra" significat Ecclesiam (n. 285) et quia in mundo spirituali, dum alicubi pervertitur status Ecclesiae, et fit mutatio, existit terrae motus, et quia hic praenuntiat interitum illorum, fit terror. Terrae enim in mundo spirituali sunt quoad faciem similes terris in mundo naturali (n. 260); sed quia terrae ibi, sicut omnia alia in illo mundo, sunt ex origine spirituali, ideo secundum statum Ecclesiae habitatorum super illis mutantur, et dum pervertitur status Ecclesiae, commoventur et tremiscunt, imo subsidunt et emoventur loco: quod ita factum sit cum Ultimum Judicium instabat et fiebat, videri potest in Opusculo de Ultimo Judicio. Ex his constare potest, quid significatur per "terrae motus," "concussiones" et "commotiones," in sequentibus locis:
"Erunt Pestes, Fames, Terrae motus in variis locis" (Matth. xxiv. 7{1}; Marc. xiii. 8; Luc. xxi. 11);
illa ibi dicta sunt de Ultimo Judicio.
"In igne indignationis loquar, si non in die illo fuerit Terrae motus magnus, Ut contremiscat omnis homo super faciebus terrae, et evertantur montes" (Ezech. xxxviii. 19, 20{2});
"Factus est Terrae motus magnus, qualis non factus est, ex quo homines facti sunt super terra" (Apoc. xvi. 18);
"Commovebo Caelum, et Commovebitur Terra e loco suo, in indignatione Jehovae Zebaoth" (Esaj. xiii. 13{1}):
"Concussa sunt fundamenta terrae, Commovendo Commota est Terra, quia gravis super illam praevaricatio ejus" (Esaj. xxiv. 18-20);
"Concussa et Commota est Terra, et fundamenta montium, quia exarsit Ipsi" (Psalm. xviii. 8 (B. A. 7){4});
"Montes Contremiscunt coram Jehovah, et Petrae Evertuntur" (Nah. i. 5, 6).
(Similiter alibi, ut Jerem. x. 10; cap. xlix. 21; Joel ii. 10; Hagg. ii. 6, 7; Apoc. xi. 19; et alibi.)
Sed haec intelligenda sunt fieri in mundo spirituali, non autem in mundo naturali; in hoc significant talia quae supra dicta sunt.
@1 7 pro "8"$
@2 19, 20 pro "18, 19, 20"$
@3 13 pro "12, 13"$
@4 8 pro "17, 18"$

Apocalypsis Revelata n. 332

Apocalypsis Revelata n. 333

333. (Vers. 13.) "Et stellae caeli ceciderunt in terram," significat omnes cognitiones boni et veri disparatas. -Quod "stellae" significent cognitiones boni et veri, videatur supra (n. 51); quod "cadere e caelo in terram" sit disparari, patet: in mundo spirituali etiam apparent stellae cadere e Caelo in terram ibi, ubi cognitiones boni et veri pereunt.

Apocalypsis Revelata n. 334

334. "Sicut ficus dejicit grossos suos a magno vento agitata," significat per ratiocinationes naturalis hominis separati a spirituali. -Quod dicatur quod significent, cum tamen est comparatio, est quia omnes comparationes in Verbo similiter sunt correspondentiae, et in spirituali sensu cohaerent cum re de qua agitur; similiter hic: "ficus" enim ex correspondentia significat bonum naturale hominis conjunctum cum bono spirituali ejus; hic autem in opposito sensu bonum naturale hominis separatum a bono spirituali ejus, quod non est bonum; et quia naturalis homo separatus a spirituali cognitiones boni et veri, quae per stellas significantur, per ratiocinationes pervertit, sequitur quod hoc significetur per "ficum a magno vento agitatam." Quod per "ventum" et "procellam" significetur ratiocinatio, patet a pluribus locis in Verbo; sed illa hic adducere, quia est comparatio, non opus est. Quod "ficus" significet bonum naturale hominis, est quia omnis arbor significat aliquid Ecclesiae apud hominem, ita quoque hominem quoad illud. In confirmationem sint haec:
Omnis exercitus Caeli "decidet, sicut decidit folium e vite, et sicut decidit de Ficu" (Esaj. xxxiv. 4);
"Consumam eos, non uvae in vite neque Ficus in Ficu, et folium defluet{1}" (Jerem. viii. 13);
"Omnia munimenta tua, ut Ficus cum primitiis, quae si commoventur, decidunt super os comedentis" (Nah. iii. 12).
Praeter alibi, ut Jerem{2} xxiv. 2, 3, 5, 8; Esaj.{3} xxxviii. 21; Jerem. xxix. 17, 18; Hosch. ii. 12; cap. ix. 10; Joel i. 7, 12; Sach. iii. 10; Matth. xxi. 18-21; cap. xxiv. 32, 33; Marc. xi. 12-14, 20-24{4}; Luc. vi. 44; cap. xiii. 6-9:
in quibus locis non aliud per "ficus" intelligitur.
@1 defluet pro "defluent"$
@2 Jerem. pro "Esaj."$
@3 Esaj. pro "cap."$
@4 12-14, 20-24 pro "12 ad 15, 19 ad 25"$

Apocalypsis Revelata n. 335

335. (Vers. 14) "Et caelum abscessit sicut liber convolutus," significat separationem a Caelo et conjunctionem cum Inferno. -Quod dicatur quod "Caelum abscesserit sicut liber convolutus," est quia interior intellectus et inde cogitatio hominis est sicut Caelum potest enim intellectus ejus elevari in lucem Caeli, et in elevatione una cum Angelis cogitare de Deo, de Amore et Fide, et de Vita aeterna; sed si voluntas ejus non simul elevatur in calorem Caeli, usque homo non est conjunctus Angelis Caeli, ita non est sicut Caelum: quod ita sit, videatur in Sapientia Angelica de Divino Amore et Divina Sapientia (in parte quinta). Per illam intellectus facultatem potuerunt mali, de quibus hic agitur, in consociatione esse cum Angelis Caeli Ultimi; at cum hi ab illis separati sunt, tunc abscessit Caelum illorum, "sicut liber convolutus." Per "librum convolutum" intelligitur membrana convoluta, quoniam libri illorum fuerunt membranae; et comparatio fit cum libro, quia liber etiam est Verbum (n. 256); quare cum id ut membrana convolvitur, non apparet quidquam quod inibi, et est sicut non sit. Propterea simile dicitur apud Esajam:
"Contabescet omnis exercitus caelorum, et convolventur Caeli sicut Liber, ac decidit sicut folium decidit de ficu" (xxxiv. 4);
"exercitus" sunt bona et vera Ecclesiae ex Verbo (n. 447). Ex his constare potest, quod per "Caelum abscessit sicut liber convolutus" significetur separatio a Caelo, et conjunctio cum Inferno: quod separatio a Caelo sit conjunctio cum Inferno, patet.

Apocalypsis Revelata n. 336

336. "Et omnis mons et insula e locis suis emota sunt,{1}" significat quod omne bonum amoris et verum fidei recesserit. -Quod haec per illa significentur, nemo videre potest nisi per Sensum spiritualem. Quod significentur, est quia per "montes" intelliguntur qui in bono amoris sunt, quia Angeli habitant super montibus, editioribus qui in amore in Dominum sunt, et super minus editis qui in amore erga proximum sunt; quare per "omnem montem" significatur omne bonum amoris: quod per "insulas" intelligantur remotiores a cultu Dei, videatur supra (n. 34); hic qui in fide sunt, et non ita in bono amoris; inde in sensu abstracto per "omnem insulam" significatur omne verum fidei. Per "emoveri e locis suis" significatur recedere. Ex habitationibus ergo Angelorum super montibus et collibus derivatur, quod per "montes" et "colles" in Verbo significetur Caelum et Ecclesia, ubi est amor in Dominum et amor erga proximum, ac in opposito sensu Infernum ubi est amor sui et amor mundi. Quod Caelum et Ecclesia, ubi amor in Dominum et amor erga proximum sunt, et sic ubi est Dominus, per "montes" et "colles" significentur, patet ex sequentibus his locis:
"Tolle oculos ad Montes, unde venit auxilium" (Psalm. cxxi. 1);
"En super Montibus pedes evangelizantis pacem" (Nah. ii. 1 (B. A. i. 15); Esaj. lii. 7);
"Laudate Jehovam Montes et Colles" (Psalm. cxlviii. 9);
"Mons Dei Mons Baschanis, Mons Collium Mons Baschanis; quare subsilitis Montes, Colles Montis; desiderat Jehovah habitare illos, etiam Jehovah habitabit in perpetuum" (Psalm. lxviii. 16, 17 (B. A. 15, 16{2}));
"Montes saltarunt sicut arietes, Colles sicut filii gregis; coram Domino parturis Terra" (Psalm. cxiv. 4-7{3});
"Producam ex Jacobo semen, et ex Jehudah haeredem Montium Meorum, ut possideant eos electi Mei, et servi Mei habitent ibi" (Esaj. lxv. 9);
In consummatione saeculi, "tunc qui in Judaea fugiant in montes" (Matth. xxiv. 16);
"Jehovah, justitia Tua sicut{4} Montes Dei" (Psalm. xxxvi 7 (B. A. 6));
"Jehovah exibit et pugnabit, stabunt pedes Ipsius in die illo super Monte Olivarum ante facies Hierosolymae ab Oriente" (Sach. xiv. 3, 4).
Quoniam "Mons Olivarum" significabat Divinum amorem,
Ideo Dominus diebus praedicavit in Templo, "noctibus autem egrediens pernoctavit in Monte Olivarum" (Luc. xxi. 37; cap. xxii. 39; Joh. viii. 1);
Et ideo Dominus super illo Monte locutus est cum discipulis de Adventu Suo et de consummatione saeculi (Matth. xxiv. 3; Marc. xiii. 3, seq.);
Et quoque inde ivit Hierosolymam et passus est (Matth. xxi. 1; cap. xxvi. 30; Marc. xi. 1; cap. xiv. 26; Luc. xix. 29, 37; cap. xxi. 37; cap. xxii. 39).
Quoniam "mons" significabat Caelum et Amorem,
Inde Jehovah descendit super Caput Montis Sinai, et promulgavi Legem (Exod. xix. 20; cap. xxiv. 17);
Et ideo Dominus coram Petro, Jacobo et Johanne, super Monte alto transformatus est (Matth. xvii. 1);
Et ideo Sion fuit super Monte, et quoque Hierosolyma, et haec et illa vocata est "Mons Jehovae" et "Mons Sanctitatis," multis in locis in Verbo.
Similia per "Montes" et "Colles" significantur alibi (ut Esaj. vii. 25{5}: cap. xxx. 25; cap. xi. 9; cap. xliv. 23; cap. xlix. 11, 13; cap. lv. 12; Jerem. xvi. 15, 16; Ezech. xxxvi. 8; Joel iv. 17, 18 (B. A. iii. 17, 18){6}; Amos iv. 1, 13{7}; cap. ix. 13, 14; Psalm. lxv. 7 (B. A. 6); Psalm. lxxx. 9, 11 (B. A. 8, 10); Psalm. civ. 5-10, 13).
Quod "montes" et "colles" significent illos amores, manifestius adhuc constare potest ex sensu opposito illorum, in quo significant amores infernales, qui est amor sui et amor mundi, ut patet ex his locis:
Dies Jehovae veniet "super omnes Montes altos, et super omnes Colles elatos" (Esaj. ii. 12, 14);
"Omnis Vallis extolletur, et omnis Mons et Colles humiliabitur" (Esaj. xl. 3, 4{8});
"Evertentur Montes, et cadent gradus" (Ezech{9} xxxviii 20, 21);
"Ecce Ego contra te Mons perdens universam terram, dabo te in Montem Combustionis" (Jerem. li. 25);
"Vidi Montes et ecce commoventur, et omnes Colles evertuntur" (Jerem. iv. 23-25):
"Ignis accensus in ira Mea, et inflammabit fundamenta Montium" (Deutr. xxxii. 22);
"Vastabo Montes et Colles" (Esaj. xlii. 15);
"Ecce Jacob, posui te sicut tribulam, ut tritures et conteras Montes, et Colles sicut glumam ponas, ut ventus auferat eos" (Esaj. xli. 15, 16):
"Date Jehovae gloriam, antequam offendunt pedes ad Montes Crepusculi" (Jerem{10} xiii. 16).
Nec aliud intelligitur per
Septem Montes, super quibus Mulier, quae erat Babylon, sedit (Apoc. xvii. 9).
(Praeter alibi, ut Esaj. xiv. 13; Jerem{11} l. 6; Jerem. ix. 9 (B. A. 10); Ezech. vi. 3, 13{12}; cap. xxxiv. 6; Mich. vi. 1, 2; Nah. i, 5, 6; Psalm, xlvi. 3, 4 (B. A. 2, 3).)
Ex his nunc constare potest, quid intelligitur per quod "omnis mons et insula e locis suis emota sint;" tum quid in sequentibus, per quod
"Omnis Insula fugit, et Montes non inventi sunt" (Apoc. xvi. 20);
(videatur) (n. 714).
@1 sunt pro "est"$
@2 16, 17 pro "16, 19"$
@3 cxiv. 4-7 pro "civ. 2 ad 6"$
@4 sicut pro "sunt"$
@5 25 pro "15"$
@6 iv. 17, 18 pro "iv. 8"$
@7 iv. 1, 13 pro "ii. 12, 13"$
@8 3, 4 pro "3, 5"$
@9 Ezech. pro "Esaj."$
@10 Jerem. pro "Ezech."$
@11 Jerem. pro "cap."$
@12 3, 13 pro "34"$

Apocalypsis Revelata n. 337

337. (Vers. 15.) "Et reges terrae et magnates, et divites, et chiliarchi, et potentes, et omnis servus et omnis liber," significat illos qui ante separationem fuerunt in intellectu veri et boni, in scientia cognitionum illorum, in eruditione: ab aliis vel a se ipsis, et usque non in vita secundum illa. -Quod haec omnia per illos in suo ordine significentur, nemo potest scire, nisi qui scit quid in Sensu spirituali significatur per "reges" per "magnates," per "divites," per "chiliarchos," per "potentes," per "servum" et "liberum." In Sensu spirituali per "reges" significantur qui in veris sunt, per "magnates" qui in bonis, per "divites" qui in cognitionibus veri, per "chiliarchos" qui in cognitionibus boni, per "potentes" qui in eruditione, per "servos" qui in talibus sunt ex aliis, ita ex memoria, per "liberos" qui in talibus sunt ex se ipsis, ita ex judicio. Sed quod illi per omnia haec nomina significentur, confirmare ex Verbo, nimis prolixum foret; quid "reges" significant, prius (n. 20) ostensum est; et quid "divites" (n. 206); quid "magnates" patet apud
Jerem. v. 5; Nah. iii. 10; Jon. iii. 7;
"magnum" enim praedicatur de bono (n. 896, 898); quod "potentes," ac quod "servi et liberi," sint qui in eruditione, ex aliis aut ex se ipsis, videbitur infra. Dicitur qui in illis fuerunt, et usque non in vita secundum illa, quoniam mali, imo pessimi, possunt in scientia et in intellectu cognitionum veri et boni esse, et quoque in multa eruditione, sed quia non sunt in vita secundum illa, actualiter non in illis sunt; nam quod solum in intellectu est, et non simul in vita, id non est in homine, est extra illum sicut in atrio; at quod simul in vita est, hoc in homine est, est intra illum sicut in domo; quare hi conservati sunt, et illi rejecti.

Apocalypsis Revelata n. 338

338. "Absconderunt se ipsos in speluncis et in petris montium," significat nunc illos in malis, et in falsis mali. -Quod per "abscondere se in speluncis et in petris montium" significetur esse in malis et in falsis mali, est quia illi qui simulaverunt coram mundo quod in bono amoris essent, et tamen fuerunt in malo, post mortem abscondunt se in speluncis; et qui simulaverunt quod in veris fidei essent, et tamen in falsis mali fuerunt, abscondunt se in petris montium: introitus apparent sicut foramina in terris, et sicut fissurae in montibus, in quae sicut serpentes se inferunt et se inibi abscondunt. Quod talia sint domicilia illorum, saepius vidi. Inde est, quod per "speluncas" significentur mala apud tales, et per "foramina" et "fissuras" falsa mali, in sequentibus locis:
In die illo intrabunt "in Speluncas petrarum, et in Fissuras rupium, quando surget Jehovah ad terrendum Terram" (Esaj. ii. 19(, 21);
In die illo "intrabunt in Scissuras petrarum, et in Fissuras rupium propter pavorem Jehovae" (Esaj. ii. 21);
Habitabunt in Fissura vallium, et in Foraminibus terrae et Petris" (Hiob xxx. 6);
"Superbia cordis tui decepit te, qui habitas in Fissuris" (Obad. vers. 3);
In die illo "venient et quiescent in fluviis desolationum et in Fissuris petrarum" (Esaj. vii. 19);
"Palatium erit, desertum, clivus et specula erunt super Speluncis in aeternum" (Esaj. xxxii. 14);
"Superbia cordis decepit te, qui habitas in Foraminibus petrae" (Jerem. xlix. 16);
"Venabuntur eos desuper omni monte et colle, et ex Foraminibus petrarum; non occultabuntur coram Me, neque latebit iniquitas eorum" (Jerem. xvi. 16, 17);
In die illo "ludet sugens super Foramine viperae, et ablactatus super Speluncam basilisci mittet manum (Esaj. xi. 8).

Apocalypsis Revelata n. 339

Apocalypsis Revelata n. 340

Apocalypsis Revelata n. 341

Apocalypsis Revelata n. 342

Apocalypsis Revelata n. 343

Apocalypsis Revelata n. 344

Apocalypsis Revelata n. 345

Apocalypsis Revelata n. 346

Apocalypsis Revelata n. 347

Apocalypsis Revelata n. 348

Apocalypsis Revelata n. 349

Apocalypsis Revelata n. 350

Apocalypsis Revelata n. 351

Apocalypsis Revelata n. 352

Apocalypsis Revelata n. 353

Apocalypsis Revelata n. 354

Apocalypsis Revelata n. 355

Apocalypsis Revelata n. 356

Apocalypsis Revelata n. 357

Apocalypsis Revelata n. 358

Apocalypsis Revelata n. 359

Apocalypsis Revelata n. 360

Apocalypsis Revelata n. 361

Apocalypsis Revelata n. 362

Apocalypsis Revelata n. 363

Apocalypsis Revelata n. 364

Apocalypsis Revelata n. 365

Apocalypsis Revelata n. 366

Apocalypsis Revelata n. 367

Apocalypsis Revelata n. 368

Apocalypsis Revelata n. 369

Apocalypsis Revelata n. 370

Apocalypsis Revelata n. 371

Apocalypsis Revelata n. 372

Apocalypsis Revelata n. 373

Apocalypsis Revelata n. 374

Apocalypsis Revelata n. 375

Apocalypsis Revelata n. 376

Apocalypsis Revelata n. 377

Apocalypsis Revelata n. 378

Apocalypsis Revelata n. 379

Apocalypsis Revelata n. 380

Apocalypsis Revelata n. 381

Apocalypsis Revelata n. 382

Apocalypsis Revelata n. 383

383. (Vers. 17.) "Quoniam Agnus, Qui in medio Throni, pascet illos," significat quod Solus Dominus illos docebit. - Per "Agnum in medio Throni" significatur Dominus quoad Divinum Humanum in intimo, et sic in omnibus Caeli; "in medio" est in intimo et sic in omnibus (n. 44); "Thronus" est Caelum (n. 14); et "Agnus" est Dominus quoad Divinum Humanum (n. 269, 291); et Qui in intimo est, et sic in omnibus Caeli, Ille Solus pascit (hoc est, docet) omnes. Si quaeritur, quomodo Solus potest pascere omnes, sciatur quod quia est Deus, et quia in universo Caelo est sicut Anima in suo Corpore; est enim Caelum ab Ipso sicut unus Homo. Quod "pascere" sit docere, est quia Ecclesia in Verbo vocatur "Grex," et homines Ecclesiae vocantur "Oves" et "Agni;" inde "pascere" significat docere, et "Pastor" docentem, et hoc in multis locis; ut,
"Pascent greges in die illo in prato lato" (Esaj. xxx. 23);
"Ut Pastor gregum Suum pascet" (Esaj. xl. 11);
"Super viis{1} Pascent, et in omnibus clivis Pascuum eorum" (Esaj. xlix. 9);
"Pascet Israel in Carmele et Baschane" (Jerem. 1. 19);
"Ego quaeram gregem Meum, Pascam eos in Pascuo bono, et in Pascuo pingui super montibus Israelis" (Ezech. xxxiv. 12-14{2});
"Pasce populum tuum, Pascant in Baschane et Gileade" (Mich. vii. 14):
"Reliquiae Israelis Pascent, et requiescent" (Zeph. iii. 13);
"Jehovah Pastor meus, non carebo; in Pascuis herbae cubare faciet me" (Psalm xxiii. 1, 2);
"Dominus elegit Davidem ad Pascendum Jacobum et Israelem, et Pavit illos" (Psalm. lxxviii. 70-72);
"Jesus dixit Petro, Pasce agnos Meos;" secundo et tertio dixit, "Pasce oves Meas" (Joh. xxi. 15-17).
@1 viis pro "clivis"$
@2 Ezech. xxxiv. 12-14 pro "Mich. v. 1, 3"$

Apocalypsis Revelata n. 384

384. "Et deducet ad vivos fontes aquarum," significat et ducet per vera Verbi ad conjunctionem Secum. Quoniam per "vivum fontem aquarum" significatur Dominus et quoque Verbum, et per "aquas" significantur vera (n. 50), et quia per Divina vera Verbi, dum fiunt vitae, quod fiunt dum vivitur secundum illa, fit conjunctio cum Domino, ideo per "deducere illos ad vivos fontes aquarum" significatur ducere per vera Verbi ad conjunctionem cum Domino. Quod per "fontem" et "fontes" significetur Dominus et quoque Verbum, constat ex his locis:
"Omnes Fontes mei in Te, Jehovah" (Psalm. lxxxvii.{1} 7);
"Deseruerunt Fontem aquarum vivarum Jehovam" (Jerem. xvii. 13);
"Populus Me deseruerunt Fontem aquarum vivarum" (Jerem. ii. 13{2});
"E flumine deliciarum potas eos, quia Tecum est Fons vitae" (Psalm. xxxvi. 9, 10 (B. A. 8, 9));
"In die illo erit Fons apertus habitatoribus Hierosolymae" (Sach. xiii. 1);
`Habitavit Israel secure solitarius ad Fontem Jacobi" (Deutr. xxxiii. 28);
Cum Dominus consedit ad Fontem Jacobi, dixit mulieri, "Aqua quam Ego dabo, fiet Fons aquae salientis in vitam aeternam" (Joh. iv. 5-20):
"Josephus filius fecundae juxta Fontem" (Gen. xlix. 22);
"Benedicite Domino e Fonte Israelis" (Psalm. lxviii. 27 (B. A. 26)):
"Tunc haurietis aquas cum laetitia e Fontibus salutis" (Esaj. xii. 3{3});
"Sitienti dabo e Fonte aquae vitae gratis" (Apoc. xxi. 6);
"Ducam eos ad Fontes aquarum in via recti" (Jerem. xxxi. 9).
Similia quae hic et nunc supra in Apocalypsi, dicuntur etiam
apud Esajam:
"Non esurient nec sitient, neque percutiet eos aestus, nam miserescens eorum ducet eos etiam ad Fontes aquarum" (Esaj. xlix. 10).
@1 lxxxvii. pro "lxxvii."$
@2 13 pro "12, 13"$
@3 3 pro "13"$

Apocalypsis Revelata n. 385

385. "Et absterget Deus omnem lachrymam ad oculis eorum," significat quod non amplius in pugnis contra mala et eorum falsa, et sic non in doloribus, erunt, sed in bonis et veris, et inde in gaudiis caelestibus a Domino. -Quod haec significentur per quod Agnus "absterget omnem lachrymam ex oculis eorum," est quia supra (in versu 14) dicitur, quod "sint qui veniunt ex afflictione magna," per quod significatur, quod sint qui in tentationibus fuerunt, et pugnarunt contra mala (n. 377); et qui postea non in pugnis contra mala sunt, illi in bonis et veris, et inde in gaudiis caelestibus sunt. Similia significantur per haec apud Esajam:
"Absorbebit mortem in aeternum et absterget Dominus Jehovih Lachrymam desuper omnibus faciebus: tunc dicent in die illo, Ecce Deus noster Hic, Quem exspectavimus, ut liberet nos, Hic Jehovah Quem exspectavimus; exultemus et laetemur in Salute Ipsius" (xxv. 8, 9).

Apocalypsis Revelata n. 386

386. His adjiciam hoc MEMORABILE:-
Quondam cum circumspexi in mundo spirituali, audivi sicut stridorem dentium, et quoque sicut pulsatile, et illis intermixtum sicut raucum; et quaesivi quid illa.
Et dixerunt Angeli qui apud me erant, "Sunt Collegia, quae a nobis vocantur Diversoria, ubi inter se disceptant; disceptationes illorum ita audiuntur e longinquo, sed prope non audiuntur nisi quam disceptationes."
Accessi, et vidi domunculas contextas ex juncis luto conglutinatas.
Et volui inspicere per fenestram, sed non erat; non enim licuit intrare per januam, quia sic lux e Caelo influeret, et confunderet.
At subito facta est fenestra a dextro latere, et tunc audivi conquestos, quod in tenebris essent.
Sed mox facta est fenestra a latere sinistro, clausa fenestra a latere dextro, et tunc paullatim discussae sunt tenebrae, et visi sibi in luce.
Et post haec mihi datum est intrare per januam, et audire. Erat mensa in medio, et scamna circum circa; omnes tamen mihi visi super scamnis stare, et acriter inter se disputare de Fide et Charitate, ab una parte quod Fides esset principale Ecclesiae, ab altera quod Charitas esset.
Illi qui faciebant Fidem principale, dixerunt, "Annon fide agimus cum Deo, et charitate cum hominibus; estne inde fides caelestis, et charitas terrestris; anne per caeleste salvamur, et non per terrestre. Tum, annon Deus potest dare fidem e Caelo, quia est caelestis, et annon homo sibi daturus esset charitatem, quia est terrestris; et quod homo sibi dat, hoc non est Ecclesiae, et ideo non salvat; num sic aliquis potest ex operibus, quae vocantur charitatis, coram Deo justificari; credite nobis, quod per fidem solam non modo justificemur, sed etiam sanctificemur, si non fides per meritoria, quae sunt ex operibus charitatis, inquinatur:" praeter plura.
At illi, qui Charitatem faciebant principale Ecclesiae, acriter refellebant illa, dicendo, quod "Charitas salvet, et non fides; annon Deus caros habet omnes, et bonum vult omnibus; quomodo potest Deus hoc facere nisi per homines; num Deus solum dat loqui cum hominibus quae fidei sunt, et non dat facere hominibus quae charitatis sunt; videtisne quod absurde dixeritis de charitate quod sit terrestris; charitas est caelestis, et quia vos non facitis bonum charitatis, est fides vestra terrestris; quomodo accipitis fidem nisi sicut truncus aut lapis; dicitis per `solum auditum Verbi;' at quomodo potest Verbum modo auditum operari, et quomodo in truncum aut lapidem; forte vivificamini vobis insciis, sed quae vivificatio, nisi quod possitis loqui quod sola fides salvet; at quid fides, et quae fides salvans, non scitis."
Sed tunc surrexit unus, qui ab Angelo loquente mecum vocabatur Syncretista; is sumpsit tiaram e capite, et posuit super mensa, sed subito reposuit, quia calvus erat; ille dixit, "Audite, erratis omnes, verum est quod fides sit spiritualis, et charitas moralis, sed usque conjungentur, et conjunguntur per Verbum, per Spiritum Sanctum, et per Effectum, dum homo nescit, qui quidem vocari potest obedientia, sed in qua homo non aliquam partem habet. De his mecum diu cogitavi, et inveni tandem, quod homo a Deo possit accipere fidem, quae spiritualis sit, sed quod non possit moveri a Deo ad charitatem quae sit spiritualis, nisi sicut statua salis."
His dictis, adplaudebant qui in sola fide erant, sed explodebant qui in charitate; et hi ex indignatione dicebant: "Audi socie, tu non scis, quod sit vita moralis spiritualis, et quod sit vita moralis mere naturalis, vita moralis spiritualis apud illos, qui bonum faciunt a Deo et usque sicut a se, ac vita moralis mere naturalis apud illos qui bonum faciunt ex Inferno et usque sicut a se."
Dictum est, quod disceptatio audita sit sicut stridor dentium, et sicut pulsatile, quibus intermixtum erat raucum; disceptatio audita sicut stridor dentium erat ab illis qui in sola fide erant, disceptatio autem audita sicut pulsatile erat ab illis qui in sola charitate, et raucum intermixtum erat a Syncretista; quod ita auditi sint e longinquo soni illorum, erat quia omnes illi in mundo disceptarunt, et non aliquod malum fugerunt, et ideo non aliquod bonum morale spirituale fecerunt; et quoque prorsus nesciverunt, quod omne fidei sit verum, et omne charitatis sit bonum, et quod verum absque bono non sit verum spiritu, et quod bonum absque vero non sit bonum spiritu, et quod sic unum faciet alterum.
Quod tenebrae fierent cum facta est fenestra a latere dextro, est quia lux e Caelo ab illo latere influens afficit voluntatem; et quod lux fieret, dum, clausa fenestra a latere dextro, facta sit fenestra a latere sinistro, est quia{1} lux a latere sinistro e Caelo influens afficit intellectum; et omnis homo in luce Caeli potest esse quoad intellectum, modo claudatur voluntas quod malum ejus.
@1 quia pro "qui"$

CAPUT VIII.

1. Et cum aperuit sigillum septimum, factum est silentium in Caelo quasi semihoram.

2. Et vidi septem Angelos, qui coram Deo steterunt, et datae sunt illis septem tubae.

3. Et alius Angelus venit et stetit ad Altare, habens thuribulum aureum, et dati sunt illi suffitus multi, ut daret precibus sanctorum omnium super Altare aureum quod coram Throno.

4. Et ascendit fumus suffituum precibus sanctorum de manu Angeli coram Deo.

5. Et accepit Angelus thuribulum, et implevit illud de igne Altaris, et projecit in terram, et factae sunt voces et tonitrua et fulgura et terrae motus.

6. Et septem Angeli habentes septem tubas pararunt se ut clangerent.

7. Et primus Angelus clanxit, et facta est grando et ignis, mixta sanguine, et missa in terram, et tertia pars arborum combusta est, et omne gramen viride combustum est.

8. Et secundus Angelus clanxit, et quasi mons magnus igne ardens missus est in mare, et facta est tertia pars maris sanguis.

9. Et mortua est tertia pars creaturarum illarum in mari habentium animas, et tertia pars navium periit.

10. Et tertius Angelus clanxit, et cecidit ex Caelo stella magna ardens quasi lampas, et cecidit super tertiam partem fluviorum et super fontes aquarum.

11. Et nomen stellae dicitur Absinthium; et facta est tertia pars aquarum absinthium, et multi homines mortui sunt ex aquis, quia amarae factae sunt.

12. Et quartus Angelus clanxit, et percussa est tertia pars solis, et tertia pars lunae, et tertia pars stellarum, et obtenebrabatur tertia pars illorum{1} ut dies non luceret tertia parte ejus, et nox similiter.
@1 illorum pro "illarum" (Vide n. 413.)$

13. Et vidi et audivi unum Angelum volantem in medio Caeli, dicentem voce magna, Vae, vae, vae habitantibus super terra ex reliquis vocibus tubae trium Angelorum futurorum clangere.

SENSUS SPIRITUALIS.
CONTENTUM TOTIUS CAPITIS
AGITUR HIC DE ECCLESIA REFORMATORUM, QUALES SUNT ILLI IBI QUI IN SOLA FIDE:
PRAEPARATIO CAELI SPIRITUALIS AD COMMUNICATIONEM CUM ILLIS (vers. 1-6);
EXPLORATIO ET MANIFESTATIO ILLORUM IBI, QUI IN INTERIORIBUS
ILLIUS FIDEI SUNT (vers. 7);
ILLORUM QUI IN EXTERIORIBUS EJUS (vers. 8, 9);
QUALES SUNT QUOAD INTELLECTUM VERBI (vers. 10, 11),
QUOD SINT IN FALSIS ET INDE MALIS (vers. 12, 13).

CONTENTA SINGULORUM VERSUUM.

1. "Et (cum) aperuit sigillum septimum," significat a Domino explorationem status Ecclesiae et inde vitae illorum qui in Regno spirituali Ipsius sunt, qui sunt qui in charitate et ejus fide, hic qui in sola fide (n. 388); "factum est silentium in Caelo quasi semihoram." significat quod Angeli e Regno spirituali Domini valde obstupescerent, cum viderunt illos qui dixerunt se in fide esse in tali statu (n. 389).
2. "Et vidi septem Angelos qui coram Deo steterunt," significat universum Caelum spirituale in praesentia Domini, audiens et faciens quae praeciperet (n. 390); "et datae sunt illis septem tubae," significat explorationem et detectionem status Ecclesiae et inde vitae illorum qui in sola fide sunt (n. 391).
3. "Et alius Angelus venit et stetit ad Altare, habens thuribulum aureum." significat cultum spiritualem, qui fit ex bono charitatis per vera fidei (n. 392); "et dati sunt illi suffitus multi, ut daret precibus sanctorum omnium super Altare aureum quod coram Throno," significat propitiationem ne Angeli Regni Spiritualis Domini laederentur a spiritibus Regni Satanici qui infra erant (n. 393).
4. "Et ascendit fumus suffituum precibus sanctorum de manu Angeli coram Deo," significat tutelam illorum a Domino (n. 394).
5. "Et accepit Angelus thuribulum, et implevit illud (de) igne Altaris, et projecit in terram," significat amorem spiritualem in quo amor caelestis, et ejus influxum in inferiora, ubi illi qui in fide separata a charitate, erant (n. 395); et factae sunt voces et tonitrua et fulgura et terrae motus," significat quod postquam communicatio aperta est cum illis, auditae sint ratiocinationes de sola fide et confirmationes pro illa (n. 396).
6. "Et septem Angeli habentes septem tubas pararunt se ut clangerent," significat praeparatos et accinctos ad explorandum statum Ecclesiae et inde vitae apud illos quibus Religio est sola fides (n. 397).
7. "Et primus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem qualis status Ecclesiae est apud illos qui interius in illa fide sunt (n. 398); "et facta est grando et ignis mixta sanguine." significat falsum ex amore infernali destruens bonum et verum, et falsificans Verbum (n. 399); "et missa in terram, et tertia pars arborum combusta est," significat quod apud illos omnis affectio et perceptio veri, quae faciunt hominem Ecclesiae, perirent (n. 400); "et omne gramen viride combustum est," significat sic omne vivum fidei (n. 401).
8. "Et secundus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem, qualis status Ecclesiae est apud illos qui exterius in illa fide sunt (n. 402); "et quasi mons (magnus) igne ardens missus est in mare, significat apparentiam amoris infernalis apud illos (n. 403); "et facta est tertia pars maris sanguis," significat quod omnia communia vera apud illos falsificata essent (n. 404).
9. "Et mortua est tertia pars creaturarum istarum in mari habentium animas, significat quod qui vixerunt et vivunt illam fidem non possint reformari et vitam accipere (n. 405); "et tertia pars navium periit," significat quod omnes cognitiones boni et veri ex Verbo inservientes pro usu vitae apud illos deperditae essent (n. 406).
10. "Et tertiis Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem status Ecclesiae apud illos quibus Religio est sola fides, quoad affectionem et receptionem veritatum ex Verbo (n. 407); "et cecidit ex Caelo stella magna ardens quasi lampas." significat apparentiam propriae intelligentiae ex fastu oriundo ex amore infernali (n. 408); "et cecidit super tertiam partem fluviorum et super fontes aquarum," significat quod inde omnia vera Verbi prorsus falsificata sint (n. 409).
11. "Et nomen stellae dicitur Absinthium, et facta est tertia pars aquarum absinthium," significat falsum infernale ex quo illorum propria intelligentia, per quam omnia vera Verbi falsificata sunt (n. 410); "et multi homines mortui sunt ex aquis factae sunt," significat exstinctionem vitae spiritualis
(apud plures) ex falsificatis veris Verbi (n. 411).

12. "Et quartis Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem status Ecclesiae apud illos quibus Religio est sola fides, quod sint in malis falsi et falsis mali (n. 412); "et percussa est tertia pars solis, et tertia pars lunae, et tertia pars stellarum, et obtenebrabatur tertia pars illorum," significat quod propter mala ex falsis ac falsa ex malis non scirent quid amor, quid fides, et ullum verum (n. 413); "ut dies non luceret tertia parte ejus et nox similiter," significat non amplius aliquod verum spirituale nec verum naturale inserviens pro doctrina
et vita ex Verbo apud illos (n. 414).
13. "Et vidi et audivi unum Angelum volantem in medio Caeli," significat instructionem et praedictionem a Domino (n. 415); "dicentem voce magna, Vae, vae, vae habitantibus super terra ex reliquis vocibus tubae trium Angelorum futurorum clangere," significat summam lamentationem super statum damnatum illorum in Ecclesia, qui doctrina et vita apud se confirmaverunt fidem separatam a charitate (n. 416).

Apocalypsis Revelata n. 387

387. EXPLICATIO.

Sunt duo Regna, in quae Universum Caelum distinctum est, Regnum Caeleste et Regnum Spirituale. Regnum Caeleste consistit ex illis qui in amore in Dominum sunt et inde in sapientia; ac Regnum Spirituale, ex illis qui in amore erga proximum sunt et inde in intelligentia; et quia amor erga proximum hodie vocatur "charitas," ac intelligentia "fides," consistit hoc Regnum ex illis qui in charitate et inde fide sunt. Nunc quia Caelum in duo Regna distinctum est, etiam Infernum in duo Regna illis opposita distinctum est, in Regnum Diabolicum et in Regnum Satanicum. Regnum Diabolicum consistit ex illis qui in amore dominandi ex amore sui sunt, et inde in stultitia, est enim amor ille oppositus amori caelesti, ac stultitia ejus opposita sapientiae caelesti; Regnum autem Satanicum consistit ex illis qui in amore dominandi ex fastu propriae intelligentiae sunt, et inde in insania, est enim ille amor oppositus amori spirituali, ac insania ejus opposita intelligentiae spirituali: per stultitiam et insaniam intelligitur stultitia et insania in rebus caelestibus et spiritualibus. Similia intelligenda sunt de Ecclesia in terris, quae dicta sunt de Caelo, unum enim faciunt. De binis illis Regnis videatur Opus de Caelo et Inferno Londini editum (n. 20-28, et pluries alibi).
Nunc quia in Apocalypsi unice agitur de Statu Ecclesiae in fine ejus (ut in Praefatione et n. 2 dictum est), idcirco de illis qui in duobus Regnis Caeli, et de illis qui in duobus Regnis Inferni sunt, et quales sunt, ex nunc agitur; ab hoc capite (viii.) ad cap. xvi. de illis qui in Regno Spirituali, et in Regno illi opposito Satanico sunt; in cap. xvii. et xviii., de illis qui in Regno Caelesti et in Regno ei opposito Diabolico sunt; et postea de Ultimo Judicio; et demum de Nova Ecclesia, quae est Nova Hierosolyma; haec concludit omnia antecedentia, quia est finis propter quem. In Verbo passim nominatur "Diabolus" et "Satanas," et per utrumque intelligitur Infernum; nominatur ita, quia omnes in uno Inferno vocantur diaboli, et omnes in altero vocantur satanae.

Apocalypsis Revelata n. 388

388. (Vers. 1.) "Et cum aperuit sigillum septimum," significat a Domino explorationem status Ecclesiae et inde vitae illorum qui in Regno spirituali Ipsius sunt, qui sunt qui in charitate et ejus fide, hic qui in sola fide. - Quod haec significentur, constare potest ex singulis hujus capitis in Sensu spirituali intellectis; agitur enim in hoc capite et in sequentibus ad cap. xvi., de illis qui in Regno Spirituali sunt, qui sunt, ut mox supra (n. 387) dictum est, qui in amore erga proximum et inde intelligentia sunt. Sed quia hodie pro amore erga proximum dicitur "charitas," et pro intelligentia dicitur "fides," et hic non sit exploratio super illos qui in charitate et inde fide sunt, quia hi pertinent ad illos qui in Caelo sunt, quare fit hic exploratio super illos qui in sola fide sunt. Sola fides est quoque fides separata a charitate, quia non est conjunctio (videatur infra n. 417). Quod "aperire sigillum" significet explorare status vitae, seu quod idem est, status Ecclesiae et inde vitae, videatur supra (n. 295, 302, 309, 317, 324).

Apocalypsis Revelata n. 389

389. "Factum est silentium in Caelo quasi semihoram," significat quod Angeli e Regno spirituali Domini valde obstupescerent, cum viderunt illos qui dixerunt se in fide esse in tali statu. - Per "silentium in Caelo" non aliud intelligitur quam obstupescentia ibi super illos qui se dicunt in fide esse, et tamen in tali statu; status enim illorum describitur in sequentibus, qui qualis est, ab explicatis constare potest: per "semihoram" significatur valde, quia per "horam" significatur status plenus. Quod "tempus" significet statum, videbitur infra.

Apocalypsis Revelata n. 390

390. (Vere. 2.) "Et vidi septem Angelos qui coram Deo steterunt," significat universum Caelum spirituale in praesentia Domini, audiens et faciens quae praeciperet. Quod per "septem Angelos" significetur universum Caelum, est quia per "septem" significantur omnes seu omnia, et inde totum et universum (n. 10); ac per "Angelos" in supremo Sensu Dominus, et in sensu respectivo Caelum (n. 5, 65,{1} 342, 344), hic Caelum spirituale, ut constare potest ex supra dictis (n. 387, 388); quod "stare coram Deo" significet audire et facere quae praecipit, videatur supra (n. 366).
@1 65 pro "66"$

Apocalypsis Revelata n. 391

391. "Et datae sunt illis septem tubae," significat explorationem et detectionem status Ecclesiae et inde vitae illorum qui in sola fide sunt. - Per tubas hic significatur simile quod per "clangere," quia illis clangebant; et per "clangere tubis" significatur convocare ad solennitates, quae erant variae, hic ad explorandum et detegendum quales sunt qui in sola fide, ita quales sunt qui ab Ecclesiis Reformatorum hodie.
Sciendum est, quod Ecclesia in orbe Reformato hodie divisa sit in tres, ex tribus Antesignanis, qui fuerunt Lutherus, Calvinus, et Melanchthon, et quod tres illae Ecclesiae in variis discrepent: sed in hoc articulo, quod homo justificetur fide absque operibus legis, omnes conveniant; quod mirabile est.
Quod per "clangere tubis," significetur convocare, videbitur
infra (n. 397).

Apocalypsis Revelata n. 392

392. (Vers. 3.) "Et alius Angelus venit et stetit ad Altare habens thuribulum aureum," significat cultum spiritualem, qui fit ex bono charitatis per vera fidei. - Per "Altare" ad quod Angelus stetit, et per "thuribulum aureum" quod manu habuit, significatur cultus Domini ex amore spirituali, qui cultus est ex bono charitatis per vera fidei. Apud filios Israelis erant duo altaria, unum extra tentorium, alterum intra tentorium; altare extra tentorium vocabatur "Altare Holocausti," quia holocausta et sacrificia super illo fiebant; altare intra tentorium vocabatur "Altare Suffitus" ut et "Altare Aureum:" quod duo altaria essent, erat causa, quia cultus Domini fit ex amore caelesti et ex amore spirituali; ex amore caelesti ab illis qui in Regno caelesti Ipsius sunt, et ex amore spirituali ab illis qui in Regno spirituali Ipsius sunt: de binis illis Regnis videatur supra (n. 387). De binis altaribus videantur sequentia apud Mosen:
De "Altari Holocausti" (Exod. xx. 21 ad fin. (B. A. 24-26); cap. xxvii. 1-8{1}; cap. xxxix. 38-39{2}; Levit. vii.{3} 1-5; cap. viii. 11; cap. xvi. 18, 19, 33, 34);
De "Altari Suffitus" (Exod. xxx. 1-10{4}; cap. xxxi. 8{5}; cap. xxxvii. 25-29; cap. xl. 5-26: Num. vii.{6} 1).
Quod altaria, thuribula et suffitus visa sint Johanni, non erat quia talia dantur in Caelo; erant modo repraesentativa cultus Domini ibi; causa est, quia talia apud filios Israelis instituta fuerunt, et ideo in Verbo saepius nominata; et illa Ecclesia fuit Ecclesia repraesentativa, omnia enim cultus eorum repraesentabant, et inde nunc significant Divina Caelestia et Spiritualia Domini, quae sunt Ecclesiae Ipsius in Caelis et in Terris. Similia itaque per duo illa Altaria significantur in Verbo, in sequentibus:
"Mitte lucem Tuam et veritatem Tuam, hae ducent me ad habitacula Tua, et ingrediar ad Altare Dei, ad Deum" (Psalm. xliii.{7} 3, 4);
"Lavo in innocentia manus meas, et circumdo Altare Tuum, Jehovah, et audiri faciam vocem confessionis" (Psalm. xxvi. 6, 7);
"Peccatum Jehudae scriptum est stylo ferri super tabula cordis eorum, et in cornibus Altarium vestrorum" (Jerem. xvii. 1, 2);
"Deus Jehovah, Qui illuminat nos, ligate festum funibus usque ad cornua Altaris" (Psalm. cxviii. 27);
"In die illo erit Altare Jehovae in medio terrae Aegypti" (Esaj. xix. 19);
"Altare Jehovae in medio terrae Aegypti" significat cultum Domini ex amore in naturali homine.
"Tribulus et spina ascendent super Altaria illorum" (Hosch. x. 8{8};
per quae significatur cultus ex malis et falsis mali.
(Praeter alibi, ut Esaj. xxvii. 9; cap. lvi. 6, 7; cap. lx. 7; Thren. ii 7; Ezech. vi 4-6, 13{9}; Hosch. viii. 11; cap. x 1, 2 Amos. iii 14; Psalm. li. 21{10} (B. A. 19); Psalm. lxxxiv. 4{11} (B. A. 3); Matth. v. 23, 24; cap. xxiii. 18-20.)
Quoniam cultus Domini repraesentabatur et inde significatur per "Altare," patet quod per "Altare" hic in Apocalypsi non aliud intelligatur, et quoque alibi; ut,
"Vidi sub Altari animas occisorum propter Verbum Dei" (Apoc. vi. 9);
"Adstitit Angelus et dixit, Metire Templum Dei et Altare, et adorantes in illo" (Apoc. xi. 1);
"Audivi alium Angelum ex Altari dicentem, vera et justa sunt judicia Tua" (Apoc. xvi. 7).
Quoniam cultus repraesentativus, qui praecipue super binis altaribus fiebat, abrogatus est a Domino cum in mundum venit, quia Ipse interiora Ecclesiae aperuit, quare dicitur apud Esajam,
"In die illo respiciet homo ad Factorem suum, et oculi ejus ad Sanctum Israelis spectabunt, et non ad Altaria opus manuum suarum (xvii. 7, 8).
@1 8 pro "9"$
@2 38, 39 pro "36 ad 43"$
@3vii. pro "vi."$
@4 10 pro "12"$
@5 xxxi. 8 pro "xxxii. 6"$
@6 vii. pro "vi."$
@7 xliii. pro "xxiii."$
@8 8 pro "7, 8"$
@9 4-6, 13 pro "3, 4, 6, 13"$
@10 21 pro "20"$
@11 lxxxiv. 4 pro "lxxiv. 3, 4"$

Apocalypsis Revelata n. 393

393. "Et dati sunt illi suffitus multi, ut daret precibus sanctorum omnium super Altare aureum quod coram Throno" significat propitiationem ne Angeli Regni Spiritualis Domini laederentur a spiritibus Regni Satanici, qui infra erant. - Per "suffitus" et per "altare aureum" significatur cultus Domini ex Amore spirituali (n. 277, 392); per "preces" significantur illa quae charitatis et inde fidei sunt in cultu n. (278); et per "sanctos" intelliguntur qui e Regno Spirituali Domini sunt, et per "justos" qui e Regno Caelesti Ipsius (n. 173); ex his constare potest, quod de illis qui in Regno Spirituali Domini sunt, hic agatur. Quod hic per "suffitus multos datos precibus sanctorum omnium super Altare aureum" significetur propitiatio ne laederentur a spiritibus Regni Satanici qui infra erant, est quia propitiationes et expiationes fiebant per suffitus, imprimis quando pericula imminebant; ut constare potest ex his:
Cum murmuravit concio contra Mosen et Aharonem, et plaga affecti sunt sumpsit Aharon ignem ex Altari, et in thuribulum dedit suffimentum, et cucurrit inter vivos et mortuos ut expiaret, "et coercita est plaga" (Num. xvii. 7-15 (B. A. xvi, 42-50));
Altare suffitus etiam positum fuit in Tentorio ante Propitiatorium quod super Arca: et quovis mane, cum adornabantur lucernae, super illo suffiebatur (Exod. xxx. 1-10);
Et mandatum est, ut quoties Aharon intraret intra velum, suffiret, ac nubes suffimenti tegeret Propitiatorium, ne moreretur (Levit. xvi. 11-13).
Ex his constare potest quod propitiationes in Ecclesia repraesentativa Israelitica factae fuerint per suffitiones; similiter hic, ne laederentur a spiritibus satanicis, qui infra erant.

Apocalypsis Revelata n. 394

394. (Vers. 4.) "Et ascendit fumus suffituum precibus sanctorum de manu Angeli coram Deo," significat tutelam illorum a Domino. - Per "fumum suffituum ascendentem coram Deo" significatur acceptum et gratum; quare simile dicit David,
"Acceptae sint preces, suffimentum coram Te" (Psalm. cxli. 2);

causa erat, quia fumus suffitus erat fragrans ex aromatibus, quae erant stacte, onyche, galbanum et thus, ex quibus suffimentum conficiebatur (Exod. xxx. 34); et fragrantiae ex illis aromatibus correspondent talibus quae amoris spiritualis, seu charitatis et inde fidei sunt: in Caelo enim sentiuntur odores fragrantissimi correspondentes Angelorum perceptionibus ex amore illorum oriundis; quare etiam pluribus in locis in Verbo dicitur, quod Jehovah "odoratus sit odorem quietis." Quod significetur tutela a Domino, sequitur ex illis, quae mox supra (n. 393) dicta sunt.

Apocalypsis Revelata n. 395

395. (Vers. 5.) "Et accepit Angelus thuribulum et implevit illud (de) igne Altaris, et projecit in terram," significat amorem spiritualem, in quo amor caelestis, et ejus influxum{1} in inferiora, ubi illi qui in fide separata a charitate erant. - Quod per "thuribulum," aeque ac per "suffitum," significetur cultus ex amore spirituali, patet a supra ostensis; et ex eo, quod in Verbo continens significet idem cum contento, quemadmodum etiam poculum et patina idem cum vino et cibo (Matth. xxiii. 25, 26; Luc. xxii. 20; et alibi). Quod per "ignem Altaris holocausti" significetur Divinus Amor caelestis, est quia per illud Altare significabatur cultus ex illo amore, videatur supra (n. 392); et per "ignem" in supremo Sensu significatur Divinus amor (n. 494).
Amor spiritualis, qui est charitas, trahit suam essentiam ex amore caelesti, qui est amor in Dominum; absque hoc amore non est vitale in amore spirituali seu charitate, non enim aliunde est spiritus et vita quam a Domino. Hoc repraesentatum est in Ecclesia Israelitica per quod
Non aliunde acciperent ignem in thuribula et suffirent, quam ex Altari holocausti (ut constare potest apud Mosen, Levit. xvi. 12, 13 Num. xvii. 11, 12 (B. A. xvi. 46, 47));
et quod
Duo Filii Aharonis consumpti fuerint ex igne e Caelo, quia suffiebant ex igne alieno (hoc est, ex igne non desumpto ex Altari) (Levit. x. 1, 2);
quare etiam statutum fuit, quod
Ignis jugiter arderet super Altari holocausti, nec exstingueretur (Levit. 6 (B. A. 13));

hoc ex causa, quia ignis illius Altaris significabat Divinum Amorem Domini, et inde amorem in Dominum. Per "projicere thuribulum in terram" significatur influxus in inferiora.
@1 influxum pro "influxus" (Vide Contenta singulorum versuum.)$

Apocalypsis Revelata n. 396

Apocalypsis Revelata n. 397

397. (Vers. 6.) "Et septem Angeli habentes septem tubas pararunt se ut clangerent," significat praeparatos et accinctos ad explorandum statum Ecclesiae et inde vitae apud illos quibus religio est sola fides. - Quid per "tubas" significatur, constat ex statuto usuum illarum apud filios Israelis, de quibus ita apud Mosen:
Jehovah locutus est ad Mosen, ut faceret tubas argenti pro convocatione concionis, et profectione castrorum; et quod illis clangerent in diebus gaudii, festis, noviluniis, super holocaustis et sacrificiis: tum quod quando venirent in bellum contra hostes infestantes illos, conclamarent Tubis, et quod tunc in memoriam venirent coram Jehovah Deo, et servarentur ab hostibus (Num. x. 1-10{1}).
Ex his videri potest quid significatur per "clangere tubis:" quod hic per quod "septem Angeli clangerent" significetur exploratio et manifestatio, qualis est status Ecclesiae apud illos quibus religio est sola fides, patet a singulis hujus capitis, et a singulis sequentium capitum usque ad decimum sextum inclusive, in Sensu spirituali intellectis. Ex usibus tubarum apud filios Israelis videri etiam potest, quid per "tubas" et per "clangere" illis, significatur in sequentibus locis:
"Clangite buccina in Zione, et Clangite in monte sanctitatis, quia venit dies Jehovae" (Joel ii. 1, 2);
"Jehovah super illis apparebit, et exibit sicut fulgur telum Ipsius, et Dominus Jehovih Buccina clanget" (Sach. ix. 14);
"Jehovah sicut Leo exibit, et Clanget" (Esaj. xlii. 13);
"In die illo clangetur Buccina magna, et venient pereuntes in terra Aschuris, et expulsi in terra Aegypti, et incurvabunt se Jehovae in monte sanctitatis" (Esaj. xxvii. 13);
"Mittet Angelos cum Tubae voce magna, et congregabunt electos Ipsius a quatuor ventis, a terminis caelorum ad terminos illorum" (Matth. xxiv. 31);
"Beatus populus qui Clangorem norunt, Jehovah in luce facierum Tuarum ambulabunt" (Psalm. lxxxix. 16 (B. A. 15));
"Cum canunt stellae matutae, et Clangunt filii Dei" (Hiob xxxviii. (7)).
Quoniam "soni tubarum" talia significabant, et in Ecclesia Israelitica omnia sistebantur ad vivum secundum correspondentias et inde significationes, ideo etiam factum est,
Cum descendit Jehovah super Montem Sinai, quod fuerint voces et fulgura et nubes gravis, et vox Buccinae vehemens, et vox Buccinae vadens et fortificans se valde, et populus in castris trepidaret valde (Exod. xix. 16-25).
Ideo etiam factum est, quod
Cum trecenti cum Guideone clanxerunt Buccinis contra Midianem, tunc gladius viri contra socium esset, et aufugerent (Jud. vii. 16-22);
pariter quod
Duodecim millia ex filiis Israelis cum vasis sanctitatis et cum Tubis in manibus Midianem vicerint (Num. xxxi. 1-8)
ut et quod
Murus Jerichuntis, postquam septem sacerdotes cum septem Buccinis septies circumiverunt urbem, ceciderit (Jos. vi. 1-20).
Quare dicitur apud Jeremiam,
"Clangite contra Babelem circumcirca, destructi sunt muri ejus" (l. 15{2});
et apud Zephaniam,
"Dies tenebrarum et caliginis, dies Buccinae et Clangoris super urbes munitas" (i. 15, 16).
@1 10 pro "11"$
@2 15 pro "13"$

Apocalypsis Revelata n. 398

398. (Vers. 7.) "Et primus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem, qualis status Ecclesiae est apud illos qui interius in illa fide sunt. - Per "clangere" significatur explorare et manifestare (n. 397): quod per "clangorem primi hujus Angeli" intelligatur exploratio et manifestatio status Ecclesiae apud illos qui interius in illa fide sunt, est quia operatio ejus facta est in "terram," ut sequitur, et operatio clangoris secundi Angeli in "mare;" et per terram et mare" ubivis in Apocalypsi, dum utrumque nominatur, intelligitur universa Ecclesia, per "terram" Ecclesia ex illis qui in internis ejus sunt, et per "mare" Ecclesia ex illis qui in externis ejus sunt; Ecclesia enim est interna et externa, interna apud Clericos, externa apud Laicos, seu interna apud illos qui interius studuerunt doctrinalibus ejus, et confirmaverunt illa ex Verbo, et externa apud illos qui non ita. Hi et illi sunt qui per "terram et mare," intelliguntur in his locis in Apocalypsi:
"Ne flaret ventus super Terram, neque super Mare" (vii. 1);
"Ne damno afficiatis Terram neque Mare" (vii. 3);
Angelus descendens e Caelo "posuit pedem dextrum super Mari, et sinistrum super Terra (x. 2, 8; tum vers. 5{1});
"Vidi bestiam ascendentem e Mari, et aliam bestiam ascendentem e Terra" (xiii. 1, 11);
"Laudate Deum Qui fecit Caelum, Terram et Mare" (xiv. 7);
"Primus Angelus effudit phialam suam super Terram, et secundus Angelus suam super Mare" (xvi. 2, 3).
Quod per "terram et mare" significetur Ecclesia interna et externa, ita universa Ecclesia, est quia in mundo spirituali illi qui in internis Ecclesiae sunt, apparent super arida, et illi qui in externis ejus sunt sicut in maribus; sed maria sunt apparentiae ex communibus veris, in quibus sunt. Quod "terra" significet Ecclesiam, videatur (n. 285); quod etiam "orbis" (n. 551).
@1 5 pro "6"$

Apocalypsis Revelata n. 399

399. "Et facta est grando et ignis mixta sanguine," significat falsum ex amore infernali destruens bonum et verum, et falsificans Verbum. - Per "grandinem" significatur falsum destruens bonum et verum; per "ignem" significatur amor infernalis, et per "sanguinem" significatur falsificatio veri. Quod "grando" significet falsum destruens bonum et verum, videbitur infra; quod "ignis" sit amor in utroque sensu, caelestis et infernalis, videatur, n. 468; quod "sanguis" sit Divinum Verum Domini, quod etiam est Verbum, et in opposito sensu Verbum falsificatum, n. 379. Ex his in unum sensum collatis, patet, quod per "facta est grando et ignis mixta sanguine" significetur falsum ex amore infernali destruens bonum et verum, et falsificans Verbum. Quod significentur, est quia in mundo spirituali apparent talia, cum sphaera Divini Amoris et Divinae Sapientiae Domini e Caelo delabitur in societates infra, ubi falsa ex amore infernali sunt, et per illa falsificatur Verbum. Similia per "grandinem" et simul "ignem" significantur in sequentibus locis:
"A splendore ante Ipsum nubes transiverunt, Grandine et Prunis ignis: Altissimus dedit vocem, Grandinem et Prunas ignis: et misit tela Sua multa, et dispersit illos" (Psalm. xviii. 13-15{1} (B. A. 12-14)):
"Disceptabo peste et sanguine, et Lapides Grandinis, Ignem, et sulphur faciam pluere super illos" (Ezech. xxxviii. 22):
"Tunc audiri faciet Jehovah vocem Suam, in Flamma Ignis comedentis, et Lapide Grandinis" (Esaj. xxx. 30{2});
"Dedit pluvias eorum Grandinem, ignem flammarum in terra eorum, et confregit arborem termini eorum" (Psalm. cv. 32, 33);
"Percussit Grando vitem eorum, et sycomoros Grandine gravi, et pecora eorum Prunis: misit in excandescentia irae Suae immissionem angelorum malorum" (Psalm. lxxviii.{3} 47-49);
haec de Aegypto. De quibus ita apud Mosen:
"Extendit Moses baculum, et Jehovah dedit voces et Grandinem; et fuit Grando et Ignis simul ambulans in medio Grandinis gravis: et percussit Grando omnem herbam agri, et omnem arborem agri confregit" (Exod. ix. 23-35{4}).
Omnia miracula in Aegypto facta significabant mala et falsa ex amore infernali, quae erant apud Aegyptios; quod libet miraculum aliquod malum et falsum; apud illos enim fuerat Ecclesia repraesentativa, sicut in pluribus regnis Asiae, sed facta est idololatrica et magica; per "Mare Suph" significatur Infernum, in quo tandem perierunt. Simile quid per "lapides grandinis,"
A quibus plures ex hostibus perierunt, quam a gladio (Jos. x. 11),
significatur. Simile etiam per "grandinem" in sequentibus locis:
"Vae coronae superbiae, robustus Dominus, sicut inundatio Grandinis evertit Grando refugium mendacii" (Esaj. xxviii. 1, 2, 17);

"Grandinabit, donec se demittet sylva" (Esaj. xxxii. 19): "Apertum est Templum Dei in Caelo, et facta sunt fulgura, voces, et tonitrua, et terrae motus, et Grando magna" (Apoc. xi. 19).
"Et Grando magna talenti pondo descendit de Caelo super homines" (Apoc. xvi. 21);
"Num vidisti thesauros Grandinis, qui inhibentur in diem praelii et belli" (Hiob xxxviii. 22, 23):
"Dic ad incrustantes ineptum quod cadet, fiet pluvia inundans, qua vos, Lapides Grandinis, cadent" (Ezech. xiii. 11).
"incrustare ineptum" est confirmare falsum ut appareat sicut verum; quare illi qui hoc faciunt, vocantur "Lapides Grandinis."
@1 13-15 pro "13, 14"$
@2 30 pro "30, 31"$
@3 lxxviii. pro "lxxxviii."$
@4 23-35 pro "28 ad 35"$

Apocalypsis Revelata n. 400

Apocalypsis Revelata n. 401

Apocalypsis Revelata n. 402

402. (Vers. 8) "Et secundus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem, qualis status Ecclesiae est apud illos qui exterius in illa fide sunt. - Quod "clangere tuba" significet explorare et manifestare statum Ecclesiae et inde vitae apud illos quibus religio est sola fides, videatur supra (n. 397): quod haec de illis qui exterius in illa fide sunt, dicantur, est quia hic de illis qui super "terra;" et per illos qui super "terra" intelliguntur qui in internis Ecclesiae sunt, qui sunt Clerici, et per illos qui in "mari," intelliguntur qui in externis Ecclesiae sunt, qui sunt Laici, videatur supra, n. 398; quod illi appareant in mundo spirituali sicut in mari, n. 238, 290.

Apocalypsis Revelata n. 403

403. "Et quasi mons (magnus) igne ardens missus est in mare," significat apparentiam amoris infernalis apud illos qui in externis Ecclesiae sunt et in sola fide. - Per "mare" significatur Ecclesia apud illos qui in externis sunt, et in sola fide; et illi qui in externis sunt, vocantur communi voce Laici, quia illi qui in internis sunt, vocantur Clerici (n. 397, 402); per "montem" significatur amor (n. 336); et per "montem igne ardentem" significatur amor infernalis (n. 494, 599); apparentia hujus amoris est apud illos de quibus hic agitur, apparet enim ille amor ex illis apud Angelos; causa est, quia sola fides est fides separata a charitate (n. 388); et ubi non est charitas, hoc est, amor erga proximum, qui est amor spiritualis, est amor infernalis; non datur amor spiritualis, est amor infernalis; non datur amor medius nisi apud tepidos (de quibus, Apoc. iii. 15, 16).

Apocalypsis Revelata n. 404

404. "Et facta est tertia pars maris sanguis," significat quod omnia communia vera apud illos falsificata essent. - Per "tertiam partem" significantur omnia (n. 400); per "sanguinem" significatur falsificatio veri Verbi (n. 379); per "mare" significatur Ecclesia apud illos qui in externis ejus sunt, et in sola fide (n. 398{1}, 402); quod apud hos communia vera falsificata sint, est quia in illis solis sunt, non enim sciunt singularia fidei istius, sicut Clerici; ex communibus veris apud illos est, quod appareant sicut in mari in mundo spirituali; causa est, quia aquae significant vera (n. 50); et mare est commune receptaculum illarum (n. 238).
@1 398 pro "397"$

Apocalypsis Revelata n. 405

Apocalypsis Revelata n. 406

"Dies mei veloces fuerunt, fugerunt, non viderunt bonum, praeteriverunt{1} cum Navibus desiderii" (Hiob ix. 25,26); "Qui descendunt in Mare Navibus, facientes opus in aquis multis, illi viderunt opera Jehovae, et mirabilia Ipsius in profundo" (Psalm. cvii. 23, 24);
"Mihi Insulae confident, et Naves Tharschish in principio, ad adducendum natos tuos e longinquo" (Esaj. Ix. 9{2});
"Reges se congregarunt, terror arripuit eos; per ventum orientalem confringes Naves Tharschish" (Psalm. xlviii. 5, 7, 8 (B. A. 4, 6, 7)):
Ejulate Naves Tharschish (Esaj. xxiii. 1, 14). (Praeter alibi, ut Num. xxiv. 24; Jud. v. 17; Psalm. civ. 26; Esaj.
xxxiii. 21.)
@1 praeteriverunt pro "praeteriverant"$
@2 9 pro "17"$

Apocalypsis Revelata n. 407

Apocalypsis Revelata n. 408

Apocalypsis Revelata n. 409

"Tunc cantabit lingua muti, quia erumpent in deserto aquae, et Fluvii in planitie deserti" (Esaj. xxxv. 6): "Aperiam super clivis Fluvios, et in medio vallium Fontes ponam, de sertum in stagnum aquarum, et terram siccam in Scaturigines aquarum" (Esaj. xli. 18):
"Jehovah super maria fundavit orbem, super Fluviis stabilivit eum (Psalm. xxiv. 2):
"Ponam in Mari manum Ipsius, et in Fluviis dextram Ipsius" (Psalm. lxxxix. 26 (B. A. 25));
"Num Fluviis succensuit Jehovah, num contra Fluvios ira Tua, num contra mare excandescentia Tua, quia equitas super equis Tuis" (Hab. iii. 8):
"Fluvius cujus rivi laetificabunt urbem Dei "(Psalm. xlvi. 5 (B. A. 4){1}):
"Ostendit mihi purum Fluvium aquae vitae, exeuntem e throno Dei et Agni" (Apoc. xxii.)
"Diffidit petras in deserto, et bibere fecit Abyssos magnas, percussit petram et Fluvii effluxerunt" (Psalm. lxxviii. 15, 16, 20; Psalm. cv. 41):
"Tunc deficient aquae in mari, et Fluvius exsiccabitur" (Esaj. xix. 5-7; cap. xlii. 15; cap. 1. 2: Nah. i. 4; Psalm. cvii. 33: Hiob xiv. 11{2})
Jesus dixit,"Si quis venit ad Me, sicut dixit Scriptura, Flumina e ventre ejus fluent aquae viventis" (Joh. vii. 37, 38).
(Praeter alibi, ut Esaj. xxxiii. 21; Jerem. xvi. 7, 8; Ezech. xxxi. 3, 4; cap. xlvii. 1-12; Joel iv. 18 (B. A. iii. 18); Sach. ix. 10; Psalm. lxxx. 12{3} (B. A. II); Psalm. xciii. 3, 4{4}; Psalm. xcviii. 7,8; Psalm. cx. 7; Num. xxiv. 6,7; Deutr. viii. 7.)
Quod autem "fluvii" in opposito sensu significent falsa in copia, constare potest ex his:
"Mittet in mari legatos ad gentem conculcatam, cujus terram depraedati sunt Fluvii" (Esaj. xviii. 2);
"Nisi Jehovah esset pro nobis, aquae submersissent nos, et Fluvius transivisset super animam nostram (Psalm. cxxiv. 2, 4, 5);
"Cum transibis per aquas, tecum Ego, et per Fluvios non submergent te" (Esaj. xliii. 2);
"Circum dederunt me funes mortis, et Flumina belialis terruerunt me" (Psalm. xviii. 5);

"Draco ejecit post mulierem ex ore suo aquam sicut Fluvium, ut eam a Flumine absorptam faceret" (Apoc. xii. 15); "Ecce Jehovah ascendere faciet super vos aquas Fluvii validas et multas, ac inundabit et transibit, et usque ad collum pertinget" (Esaj. viii. 7, 8{5});
"Venerunt Flumina, et irruerunt in domum illam, et tamen non cecidit, fundata enim erat super Petra" (Matth. vii. 25, 27; Luc. vi. 48, 49);
etiam hic "flumina" pro falsis in copia, quia per "petram", significatur Dominus quoad Divinum Verum: per "flumina" etiam significantur tentationes, quia tentationes sunt inundationes falsorum.
@1 5 pro "3, 4, 5"$
@2 11 pro "10, 11"$
@3 12 pro "9"$
@4 xciii. 3, 4 pro "xcii. 2, 3, 4"$
@5 7, 8 pro "6, 7"$

Apocalypsis Revelata n. 410

Apocalypsis Revelata n. 411

Apocalypsis Revelata n. 412

412. (Vers. 12.) "Et quartus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem status Ecclesiae apud illos quibus Religio est sola fides, quod sint in malis falsi et falsis mali. - Quod haec significentur, constat ex nunc sequentibus in Sensu spirituali intellectis. "Clangere" significat hic ut supra (n. 398, 402, 407), explorare et manifestare.

Apocalypsis Revelata n. 413

"In die illo oculi caecorum, qui in Caligine et Tenebris, videbunt" (Esaj. xxix. 18; cap. xlii. 16; cap. xlix. 9); Jesus dixit, "Ego sum Lux mundi: qui Me sequitur non ambulabit in Tenebris, sed habebit Lucem vitae" (Joh. viii. 12);
Ambulate quousque Lucem habetis, ne Tenebrae vos apprehendant: Ego Lux in mundum veni, ut omnis qui credit in Me, in Tenebris non maneat" (Joh. xii. 35, 46);
"Quando sedeo in Tenebris, Jehovah, Lux mihi" (Mich. vii. 8);
"Hoc est judicium, quod Lux venerit in mundum, sed dilexerunt homines magis Tenebras quam Lucem" (Joh. iii. 19; cap. i. 4, 5);
"Si lumen quod in te Tenebrae sunt, Tenebrae quantae" ((Matt. vi. 23;) Luc. xi. 34-36);
"Haec est vestra hora, et potestas Tenebrarum" (Luc. xxii. 53);
per "tenebras" in illis locis significatur falsum oriundum vel ex ignorantia veri, vel ex falso principio religionis vel ex vita mali. De illis qui in falsis Religionis, et inde malis vitae sunt, dicit Dominus, quod
Ejiciendi sint in Tenebras exteriores (Matth. viii. 12; cap. xxii. 13, cap. xxv. 30).
@1 Esaj. xiii. 10; tum videatur cap. xxiv. 23 pro "Esaj. xxiv. 21, 23"$
@2 16 pro "18"$
@3 16 pro "6"$
@4 78, 79 pro "79"$

Apocalypsis Revelata n. 414

Apocalypsis Revelata n. 415

Apocalypsis Revelata n. 416

Apocalypsis Revelata n. 417

`Haec Lex pro holocausto, pro mincha, pro sacrificio peccati et reatus, pro impletionibus' (Levit. vii. 37{2});
`Haec Lex bestiae et avis' (Levit. xi. 46 seq.);
`Haec Lex parientis pro filio aut filia' (Levit. xii. 7); `Haec Lex leprae' (Levit. xiii. 59; cap. xiv. 2, 32, 54, 57):
`Haec Lex fluxu affecti' (Levit. xv. 32{3});
`Haec Lex zelotypiae' (Num. v. 29, 30);
`Haec Lex Naziraei' (Num. vi. 13, 21);
`Haec Lex mundationis' (Num. xix, 14);
`Haec Lex de vacca rufa' (Num. xix. 2);
Lex pro Rege (Deutr. xvii. 15-19):
imo totus Liber Mosis vocatur
`Liber Legis' (Deutr. xxxi. 9, 11, 12, 26);
tum etiam apud Evangelistas
(Luc. ii. 22: cap. xxiv. Joh. i. 46 (B. A. 45): cap. vii. 22, 23; cap. viii. 5: et alibi).
His quoque addiderunt, quod viderint apud Paulum, quod Lex Decalogi vivenda sit, et quod impleatur a charitate, quae est amor erga proximum (Rom. xiii. 8-11), ita non a sola fide. Dixerunt, quod propter haec convocati fuerint.
Sed ne turbarem illos recessi; et tunc iterum e longinquo visi sunt sicut Hirci, et quandoque sicut cubantes, et quandoque sicut stantes; sed avertebant se a grege Ovium. Sicut cubantes apparebant cum deliberabant, et sicut stantes cum concludebant. At visum meum tenui in cornibus illorum; et miratus sum, quod cornua in frontibus illorum nunc apparerent sicut porrecta antrorsum et sursum, nunc incurvata retrorsum versus tergum, et tandem prorsus reflexa; et tunc subito convertebant se omnes ad gregem Ovium, sed usque apparebant ut Hirci. Quare iterum accessi, et interrogavi "Quid nunc."
Dixerunt quod concluserint quod "Sola fides producat bona charitatis, quae vocantur bona opera, sicut arbor producit fructus."
At tunc auditum est tonitru et visum est fulgur desuper, et mox apparuit Angelus, stans inter binos illos greges, qui clamavit ad gregem Ovium, "Ne auscultate; non recesserunt a fide sua priore, quae est, quod Deus Pater misereatur propter Filium, quae fides non est fides in Dominum; nec fides est arbor, sed homo est arbor; at paenitentiam agite, et spectate ad Dominum, et habebitis fidem; fides ante illud non est fides in qua aliquod vivum est."
Voluerunt tunc Hirci reflexe cornuti accedere ad Oves, sed Angelus stans inter illos dividebat Oves in binos greges, et dixit illis a sinistris, "Adjungite vos Hircis; sed dico vobis, quod venturus sit Lupus, qui rapiet illos, et vos cum illis."
Sed postquam separati sunt bini greges Ovium; et illi a sinistris audiverunt minacia verba Angeli, inspexerunt se mutuo, et dixerunt, "Colloquamur cum pristinis consociis nostris." Et tunc sinister grex loquebatur ad dextrum, dicens, "Cur recessistis a Pastoribus vestris; annon fides et charitas unum sunt, sicut arbor et fructus unum sunt; arbor enim per ramum continuatur in fructum; divellite aliquid e ramo quod influit per continuum in fructum, annon periturus est fructus; - quaerite nostros Sacerdotes annon ita sit."
Et tunc quaesiverunt, et Sacerdotes circumspexerunt ad reliquos, qui nictabant palpebris ut dicerent, quod bene loquantur et posthac responderunt, quod ita sit, "Conservatur fides per fructus;" sed non voluerunt dicere, Continuatur fides in fructus.
At tunc unus ex Sacerdotibus, qui fuit inter Oves a dextris, surrexit et dixit, "Responderunt ad vos, quod ita sit, sed usque ad suos quod non ita sit, aliter enim cogitant."
Quare quaesiverunt, "Quomodo tunc cogitant; cogitantne sicut docent."
Dixit ille, "Non; cogitant quod omne bonum charitatis, quod vocatur bonum opus, quod fit ab homine propter salutem aut vitam aeternam, non sit bonum sed malum, ex causa quia homo per opus a se vult semetipsum salvare, vindicando sibi justitiam et meritum unius Salvatoris; et quod ita sit cum omni bono opere, in quo homo sentit suam voluntatem: quare apud se vocant bona opera ab homine non benedicta sed maledicta, et quod mereantur Infernum potius quam Caelum."
Sed dixerunt e grege sinistro, "Loqueris mendacia contra illos; praedicantne charitatem et ejus opera, quae vocant opera fidei, coram nobis manifeste."
Et ille respondit, "Non intelligitis praedicationes illorum; solum Clericus, qui adest, attendit et intelligit; cogitant modo charitatem moralem, et bona ejus civilia et politica, quae vocant fidei, et prorsus non sunt; homo enim atheus potest illa similiter et sub eadem forma facere; quare unanimiter dicunt, quod nemo per aliqua opera salvetur, sed per solam fidem; verum illustretur hoc per comparationes: quod arbor pomifera producat poma, sed si homo facit bona propter salutem, sicut arbor illa poma per continuum, tunc poma illa intus putida sunt, et plena vermibus: dicunt etiam quod vitis producat uvas; sed si homo facturus esset bona spiritualia sicut vitis uvas, faceret labruscas."
At tunc quaesiverunt, "Qualia ergo illis sunt bona charitatis seu opera, quae sunt fructus fidei."
Respondit quod "Sint inconspicua, intus in homine a Spiritu Sancto, de quo homo nihil scit."
Sed dixerunt, "Si homo nihil scit de illis, omnino erit aliqua conjunctio: alioquin quomodo possunt vocari opera fidei; forte tunc bona illa insensibilia insinuantur in opera voluntaria hominis per aliquem influxum mediantem, ut per aliquam affectionem, aspirationem, inspirationem, incitationem et excitationem voluntatis, tacitam perceptionem in cogitatione, et inde exhortationem, contritionem, et sic conscientiam et inde adactionem, obedientiam Decalogi et Verbi sicut infans aut sicut sapiens, aut per aliud quoddam illis simile."
At respondit, quod "Non; et si dicunt quod per talia fiat quia per fidem, usque confarciunt illa in sermonibus cum vocibus, ex quibus resultat quod non ex fide; quidam usque tradunt talia, sed ut Signa fidei non autem ut Vincula ejus cum charitate. Aliqui tamen excogitaverunt conjunctionem per Verbum."
Et tunc dixerunt, "Annon sic conjunctio, quod homo voluntarie faciat secundum Verbum."
Sed respondit, "Non hoc cogitant; sed per solum auditum Verbi, ita non per intellectum Verbi, ne per intellectum intret aliquid manifeste in cogitationem et voluntatem hominis; asserunt enim quod omne voluntarium hominis sit meritorium, et quod homo in spiritualibus non possit aliquid inchoare, velle, cogitare, intelligere, credere, operari et cooperari, plus quam stipes: sed usque aliud est cum influxu Spiritus Sancti per fidem in loquelas praedicatorum quia hae sunt actus oris, et non actus corporis, tum quia per fidem agit homo cum Deo, sed per charitatem cum hominibus."
Sed unus, cum audivit quod per solum auditum Verbi et non per intellectum Verbi, indignatus dixit, "Num sic per intellectum verbi a solo Spiritu Sancto, dum homo in concione avertit se aut sedet surdus sicut stipes, aut cum dormit, aut ex solo halitu ex volumine Verbi; sed quid ludicrius."
Post haec vir quidam e dextro grege praepollens reliquis judicio, petiit ut audiretur. Et loquens dixit, "Audivi quemdam dicentem, `Plantavi vineam, nunc bibam vinum usque ad ebrietatem;' sed quaesivit alter, `Num bibiturus es vinum ex tuo scypho per tuam dextram;' et dixit, `Non, sed ex scypho inconspicuo, per manum inconspicuam;' et respondit alter, `Certe tunc non inebriaberis.'" Mox idem vir dixit, "Sed me audite, quaeso: ego dico vobis, bibite vinum ex Verbo intellecto; nostisne quod Dominus sit Verbum; estne Verbum ex Domino; estne sic Ipse in illo; si ergo facitis bonum ex Verbo, facitisne id est Domino, ex Ipsius ore et Voluntate; et si tunc spectatis ad Dominum, etiam Ipse ducet vos et faciet, et hoc faciet per vos, et vos sicut ex vobis: quis potest dicere, qui facit aliquid ex Rege, illius ore et voluntate, `Hoc facio ex me, ex meo ore seu mandato, ex mea voluntate.'" Post haec convertit se ad Clerum, et dixit, "Ministri Dei, ne seducite gregem."
His auditis maxima pars gregis sinistri recessit, et gregi dextro se associavit.
Aliqui etiam tunc e Clero dicebant, "Audivimus quod non prius; sumus Pastores, non relinquemus Oves:" et recesserunt una cum illis, et dicebant, "Ille vir locutus est verbum verum; quis dicere potest qui facit ex Verbo, ita ex Domino, Ipsius Ore et Voluntate, `Hoc facio ex me;' quis dicit qui facit ex Rege, illius ore et voluntate, `Hoc facio ex me;' nos videmus nunc Divinam Providentiam, cur non inventa fuit fidei et operum conjunctio, quae ab Ecclesiastica Societate agnita est; non potest inveniri, quia non potest dari, non enim est fides in Dominum Qui est Verbum, et inde nec est fides e Verbo."
Sed reliqui Sacerdotes abibant, et vibrabant pileos suos, et clamabant, "Sola fides, Sola fides vivet usque,"
@1 14-16 pro "14, 15"$
@2 37 pro "38"$
@3 32 pro "31"$

CAPUT IX.
1. Et quintus Angelus clanxit, et vidi stellam e Caelo delapsam in terram, et data ei clavis putei abyssi;
2. Et aperuit puteum abyssi, et ascendit fumus e puteo abyssi sicut fumus fornacis magnae, et obscuratus est Sol et aer e fumo putei.
3. Et e fumo exiverunt Locustae in terram, et data illis potestas sicut habent potestatem scorpii terrae.
4. Et dictum illis ne laederent gramen terrae, neque ullum viride, neque ullam arborem, nisi homines solos, quicunque non haberent sigillum Dei in frontibus suis.
5. Et datum illis ut non occiderent illos, sed ut cruciarent menses quinque, et cruciatus illarum sicut cruciatus scorpii cum percutit hominem.
6. Et in diebus illis quaerent homines mortem et non invenient illam, et cupient mori et fugiet mors ab illis.
7. Et similitudines Locustarum similes equis paratis ad bellum, et super capitibus illarum sicut coronae similes auro, et facies illarum sicut facies hominum.
8. Et habebant capillos sicut capillos mulierum, et dentes illarum sicut leonum erant.
9. Et habebant thoraces sicut thoraces ferreos, et vox alarum illarum sicut vox curruum equorum multorum currentium in bellum.
10. Et habebant caudas similes scorpiis et aculei erant in caudis illarum, et potestas illarum laedere homines mensibus quinque.
11. Et habebant super se regem, Angelum abyssi, nomen ei Hebraice Abaddon, et in Graeca nomen habet Apollyon.
12. Vae unum praeteriit, ecce Veniunt adhuc duo vae post haec.
13. Et sextus Angelus clanxit, et audivi Vocem unam ex quatuor cornubus altaris aurei quod coram Deo,
14. Dicentem sexto Angelo qui habebat tubam, Solve quatuor Angelos vinctos ad flumen magnum Euphratem.
15. Et soluti sunt quatuor Angeli, qui parati in horam et diem et mensem et annum, ut occiderent tertiam partem hominum.
16. Et numerus exercituum equitatus, duae myriades myriadum: et audivi numerum illorum.
17. Et ita vidi Equos in visione, et sedentes super illis, habentes thoraces igneos et hyacinthinos et sulphureos et capita equorum sicut capita leonum, et ex oribus illorum exivit ignis et fumus et sulphur.
18. A tribus his occisa est tertia pars hominum, ex igne et ex fumo et ex sulphure exeunte ex oribus illorum.
19. Et potestas illorum in ore illorum erat, nam caudae illorum similes serpentibus, habentes capita, et in his laedunt.
20. Et reliqui homines, qui non occisi sunt in plagis his, etiam non paenitentiam egerunt ex operibus manuum suarum, ut non adorarent daemonia, et idola aurea et argentea et aenea et lapidea et lignea, quae neque videre possunt neque audire neque ambulare.
21. Et non egerunt paenitentiam ex homicidiis suis, neque ex incantationibus suis, neque ex scortationibus suis, neque ex furtis suis.

SENSUS SPIRITUALIS.
Contentus Totius Capitis.
De exploratione et manifestatione status vitae illorum in Ecclesia Reformatorum, qui vocantur docti et sapientes ex confirmatione Fidei separatae a Charitate, ac justificationis et salvationis per illam solam (de his agitur a versu 1 ad 12{1});
De exploratione et manifestatione illorum ibi, qui non ita docti et sapientes sunt et in sola fide, ac vivunt ad lubitum (de his agitur a versu 13 ad 19{2});
Demum de illis ibi, qui nihil sciunt quam quod fides sit omne per quod homo salvatur, et praeter id non aliquid (vers. 20, 21).
@1 12 pro "13"$
@2 19 pro "20"$

Contenta Singulorum Versuum.
1. "Quintus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem status vitae illorum in Ecclesia Reformatorum, qui vocantur docti et sapientes ex confirmatione fidei separatae a charitate, ac justificationis et salvationis per illam solam (n. 419); et vidi stellam e Caelo de lapsam in terram," significat Divinum Verum spirituale influens e Caelo in Ecclesiam apud illis, explorans et manifestans (n. 420); "et data ei clavis putei abyssi," significat infernum eorum apertum (n. 421).
2. "Et aperuit puteum abyssi, et ascendit fumus e puteo (abyssi) sicut fumus fornacis magnae," significat falsa concupiscentiarum naturalis hominis scaturientium ex malis amoribus illorum (n. 422); "et obscuratus est sol et aer e fumo putei," significat quod inde lux veri facti sit caligo (n. 423).
3. "Et ex fumo exiverunt locustae in terram," significat quod ex illis falsa in extremis, qualia sunt illis qui sensuales facti sunt, ac omnia vident et judicant ex sensibus et eorum fallaciis (n. 424); "et data illis potestas sicut habent potestatem scorpii terrae," significat potentiam persuadendi quod falsa illorum sint vera (n. 425).
4. "Et dictum illis ne laederent gramen terrae, neque ullum viride, neque ullam arborem, nisi homines solos, quicumque non haberent sigillum Dei in frontibus suis," significat Divinam Domini Providentiam, quod non possint auferre aliquod verum et bonum fidei, nec affectionem et perceptionem illorum, aliis quam qui non in charitate et inde non in fide sunt (n. 426).
5. "Et datum illis ut non occiderent illos, sed ut cruciarent menses quinque," significat quod nec his possint auferre facultatem intelligendi et volendi verum et bonum, sed modo quod possint ad breve tempus inducere stuporem (n. 427); "et cruciatus illarum sicut cruciatus scorpii cum percutit hominem," significat hoc sit ex persuasivo illorum (n. 428).
6. "Et in diebus illis quaerent homines mortem et non invenient illam, et cupient mori et mors fugiet illos," significat quod velint ut in rebus fidei intellectus occlusus sit et voluntas obturata, per quae lux et vita spiritualis exstinguitur, et quod usque hoc non possit fieri (n. 429).
7. "Et similitudines locustarum," significat apparentias, et imagines illorum qui fidem separatam a charitate apud se confirmaverunt (n. 430); "similes equis paratis ad bellum," significat quod quia ratiocinari possunt, apparerent sibi sicut pugnantes ex intellectu veri ex Verbo (n. 431); "et super capitibus illarum sicut coronae similes auro," significat quod apparerent sibi sicut victores (n. 432); et facies illarum sicut facies hominum," significat quod apparerent sibi sicut sapientes (n. 433).
8. "Et habebant capillos sicut capillos mulierum," significat quo apparerent sibi sicut in affectione veri (n. 434); "et dentes illarum sicut leonum erant," significat quod sensualia, quae sunt ultima vita" naturalis hominis, apparerent illis in potentia super omnia (n. 435).
9. "Et habebant thoraces sicut thoraces ferreos,"significat argumentationes ex fallaciis, per quas pugnant et valent, (quae) apparerent illis tam validae ut refelli non possent (n. 436); "et vox alarum illarum sicut vox curruum equorum multorum currentium in bellum," significat ratiocinia illorum sicut ex veris doctrinae e Verbo plene intellectis, pro quibus ardenter pugnandum est (n. 437).
10. "Et habebant caudas similes scorpiis," significat vera Verbi falsificata, per quae inducunt stuporem (n. 438); "et aculei erant in caudis illarum, et potestas illarum laedere homines mensibus quinque," significat astutas falsificationes Verbi, per quas ad breve tempus obtenebrant et fascinant intellectum, et sic fallunt et captant (n. 439).
11. "Et habebant super se regem angelum abyssi nomen ei Hebraice Abaddon, et in Graeca nomen habet Apollyon," significat quod in Inferno Satanico sint, qui in falsis ex concupiscentiis sunt, et per totalem falsificationem Verbi perdiderunt Ecclesiam (n. 440).
12. "Et vae unum praeteriit, ecce veniunt adhuc duo vae posthaec, "significat ulteriores lamentationes super statu Ecclesiae (n. 441).
13,14. "Et sextus Angelus clanxit," significat explorationem et manifestationem status vitae apud illos in Ecclesia Reformatorum qui non ita sapientes sunt, et usque omne religionis ponunt in fide, et illam solam cogitant, et ad lubitum vivunt (n. 442); "et audivi vocem unam ex quatuor cornubus Altaris aurei quod coram Deo, dicentem sexto Angelo qui habebat tubam," significat mandatum a Domino e Caelo spirituali ad illos qui explorarent et manifestarent (n. 443); "solve quatuor Angelos vinctos ad flumen magnum Euphratem," significat ut vincula externa auferantur illis, ut appareant interiora mentis illorum (n. 444).
15. "Et soluti sunt quatuor Angeli," significat quod sublatis vinculis externis apparuerint interiora mentis illorum (n. 445); "parati in horam in diem et mensem et annum, ut occiderent tertiam partem hominum," significat illos in perpetuo conatu auferendi hominibus Ecclesiae lucem et vitam spiritualem (n. 446).
16. "Et numerus exercituum equitatus duae myriades myriadum," significat ratiocinia de sola fide, quibus interiora mentis eorum referta erant, ex mere falsis mali in copia (n. 447); "et audivi numerum illorum," significat perceptum quale eorum (n. 448).
17. "Et ita vidi equos in visione et sedentes super illis."
significat tunc detectum quod ratiocinia interiorum mentis illorum de sola fide essent imaginaria et visionaria, ac ipsi insanientes ex illis (n. 449); "habentes thoraces igneos, hyacinthinos et sulphureos," significat argumentationes illorum imaginarias et visionarias ex amore infernali et propria intelligentia et ex concupiscentiis inde (n. 450); "et capita equorum sicut capita leonum," significat phantasias de sola fide tanquam in potentia (n. 451); "et ex oribus illorum exivit ignis et fumus et sulphur," significat quod in cogitationibus et sermonibus illorum interius spectatis, non aliud sit et ex illis prodeat, quam amor sui et mundi, fastus propriae intelligentiae, ac concupiscentiae mali et falsi ex duobus illis (n. 452).
18. "Ex tribus his occisa est tertia pars hominum, ex igne et ex fumo et ex sulphure exeunte ex oribus illorum," significat quod ex illis sit quod homines Ecclesiae pereant (n. 453).
19. "Et potestas illorum in ore illorum erat," significat quod solum valeant sermone confirmante fidem (n. 454); "nam caudae illorum similes serpentibus habentes capita, et in his laedunt," significat causam, quod sensuales sint ac inversi, loquentes ore vera, sed falsificantes illa ex principio quod facit caput (doctrinae) religionis eorum, et sic fallunt (n. 455).
20. "Et reliqui homines qui non occisi sunt in plagis his," significat illos in Ecclesia Reformatorum qui non ita sunt spiritualiter mortui ex ratiociniis visionariis, et ex amore sui, fastu propriae intelligentiae, et ex concupiscentiis inde, sicut priores, et usque solam fidem faciunt caput religionis suae (n. 456); "etiam non paenitentiam egerunt ab operibus manuum suarum," significat quod nec illi fugerint propria sua, quae sunt mala omnis generis, ut peccata (n. 457); "ut non adorarent daemonia," significat quod sic in malis concupiscentiarum suarum sint, et "num faciant cum similibus in inferno (n. 458); "et idola aurea, et argentea et aenea et lapidea et lignea," significat quod sic in cultu sint ex mere falsis (n. 459); "quae neque videre possunt, neque audire, neque ambulare," significat in quibus nihil vitae spiritualis et vere rationalis est (n. 460).
21. Et non egerunt paenitentiam e, homicidiis suis, neque ex incantationibus suis, neque ex scortationibus suis, neque ex furtis suis," significat quod haereticum de sola fide inducat cordibus stupiditatem, tergiversationem et duritiem, ut non cogitent aliquid de praeceptis Decalogi, ne quidem de ullo peccato quod fugiendum sit quia est cum Diabolo et contra Deum (n. 461).

Apocalypsis Revelata n. 419

Apocalypsis Revelata n. 420

Apocalypsis Revelata n. 421

Apocalypsis Revelata n. 422

Apocalypsis Revelata n. 423

Apocalypsis Revelata n. 424

Apocalypsis Revelata n. 425

Apocalypsis Revelata n. 426

Apocalypsis Revelata n. 427

Apocalypsis Revelata n. 428

Apocalypsis Revelata n. 429

Apocalypsis Revelata n. 430

Apocalypsis Revelata n. 431

Apocalypsis Revelata n. 432

Apocalypsis Revelata n. 433

Apocalypsis Revelata n. 434

Apocalypsis Revelata n. 435

Apocalypsis Revelata n. 436

Apocalypsis Revelata n. 437

Apocalypsis Revelata n. 438

Apocalypsis Revelata n. 439

Apocalypsis Revelata n. 440

Apocalypsis Revelata n. 441

Apocalypsis Revelata n. 442

Apocalypsis Revelata n. 443

Apocalypsis Revelata n. 444

Apocalypsis Revelata n. 445

Apocalypsis Revelata n. 446

Apocalypsis Revelata n. 447

Apocalypsis Revelata n. 448

Apocalypsis Revelata n. 449

Apocalypsis Revelata n. 450

Apocalypsis Revelata n. 451

Apocalypsis Revelata n. 452

Apocalypsis Revelata n. 453

Apocalypsis Revelata n. 454

Apocalypsis Revelata n. 455

Apocalypsis Revelata n. 456

Apocalypsis Revelata n. 457

Apocalypsis Revelata n. 458

Apocalypsis Revelata n. 459

Apocalypsis Revelata n. 460

Apocalypsis Revelata n. 461

Apocalypsis Revelata n. 462

Apocalypsis Revelata n. 463

Apocalypsis Revelata n. 464

Apocalypsis Revelata n. 465

Apocalypsis Revelata n. 466

Apocalypsis Revelata n. 467

Apocalypsis Revelata n. 468

Apocalypsis Revelata n. 469

Apocalypsis Revelata n. 470

Apocalypsis Revelata n. 471

Apocalypsis Revelata n. 472

Apocalypsis Revelata n. 473

Apocalypsis Revelata n. 474

Apocalypsis Revelata n. 475

Apocalypsis Revelata n. 476

Apocalypsis Revelata n. 477

Apocalypsis Revelata n. 478

Apocalypsis Revelata n. 479

Apocalypsis Revelata n. 480

Apocalypsis Revelata n. 481

Apocalypsis Revelata n. 482

Apocalypsis Revelata n. 483

Apocalypsis Revelata n. 484